VI SA/Wa 2052/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na pismo Prezydenta [...] z dnia 2 stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie pisma dotyczącego ostrzeżenia w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia licencji w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia innych warunków wykonywania działalności objętej licencja określonych przepisami postanawia: odrzucić skargę

T. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezydenta [...] (dalej: "organ) z dnia 2 stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie pisma dotyczącego ostrzeżenia w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia licencji w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia innych warunków wykonywania działalności objętej licencja określonych przepisami. Pismem z 21 października 2022 r. organ udzielił skarżącemu ostrzeżenia na podstawie art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 180, dalej: "u.t.d."). Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających ustalono, iż nastąpiło naruszenie przez skarżącego art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d. w zakresie rażącego naruszenia innych warunków wykonywania działalności objętej licencją na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Organ wskazał także, że 19 października 2022 r. do organu wpłynęło zgłoszenie dotyczące zawyżenia opłaty za przejazd realizowany 6 października 2022 r. na trasie [...] – [...]. Następnie pismem z 10 listopada 2022 r. skarżący wniósł o uchylenie wydanego ostrzeżenia, przy czym stanowisko to podtrzymał także w piśmie z 19 grudnia 2022 r., podnosząc, że naliczona została opłata za postój przewoźnika. Zaskarżonym pismem z 2 stycznia 2023 r. organ poinformował, że jego stanowisko zostało przedstawione w piśmie z 5 grudnia 2022 r. podkreślając, że naliczenie dodatkowej opłaty w związku z oczekiwaniem na pasażera nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa miejscowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia objęto zostało pismo dotyczące ostrzeżenia w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia licencji w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia innych warunków wykonywania działalności objętej licencją określonych przepisami. Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy zaskarżone pismo może być objęte przedmiotem sądowej kontroli na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że aby akt lub czynność podlegały kontroli sądu administracyjnego, muszą spełniać łącznie następujące warunki: 1) nie mogą mieć formy decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, 2) muszą mieć charakter publicznoprawny, 3) muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu, 4) muszą dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie NSA z 30 marca 2023 r., sygn. akt I GSK 270/23). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu, że pismo przedstawiające stanowisko organu w sprawie dotyczącej udzielenia ostrzeżenia na podstawie art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d. nie stanowi wynikającego z przepisów prawa potwierdzenia uprawnień lub nałożenia na stronę skarżącą obowiązków. Ostrzeżenie stanowi jedynie swoiste "pouczenie", przypomnienie o istniejących przepisach prawa, które nakładają na podmiot ostrzegany pewne obowiązki i konieczności wykonania tych obowiązków. Wskazanie stanowiska organu w piśmie z 2 stycznia 2023 r. – będące w istocie konsekwencją ostrzeżenia udzielonego stronie skarżącej 21 października 2022 r. – także nie stanowi potwierdzenia uprawnień czy obowiązków strony skarżącej wynikających z przepisu prawa. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zaskarżone pismo z 2 stycznia 2023 r., dotyczące ostrzeżenia w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia licencji w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia innych warunków wykonywania działalności objętej licencją określonych przepisami, nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), postanowienia (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a) czy przedmiotów zaskarżenia określonych w art. 3 § 2 pkt 4a i n. p.p.s.a. Pismo to nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądowej (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) W tym stanie rzeczy, na podstawie 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, Sąd postanowił, jak w sentencji.