VI SA/Wa 2034/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. z siedzibą w K.(Federacja Rosyjska) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę

O. z siedzibą w K., Federacja Rosyjska (dalej: "Skarżąca", "Strona"), pismem nadanym w placówce operatora pocztowego 26 maja 2025 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej 17 kwietnia 2025 r. Decyzja ta zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej 17 kwietnia 2025 r., co znajduje odzwierciedlenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 19 maja 2025 r., natomiast skarga została wniesiona 26 maja 2025 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.