VI SA/Wa 1875/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2021 r. sprawy ze skargi S.Sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2020 r., znak [...] w przedmiocie uznania sprzeciwu za zasadny oddala skargę

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z [...] czerwca 2020 r. nr [...], na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 3, w związku z art. 15221 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 286, dalej: "P.w.p.") oraz art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2019 poz. 1460 z późn. zm.) w związku z art. 15223 ust. 2 P.w.p., po rozpoznaniu sprzeciwu C. S.P.A., A., Włochy (dalej: "Wnoszący sprzeciw", "Uczestnik") wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego "PINA" przez S. spółka jawna, M. (dalej: "Zgłaszający", "Skarżący"), uznał sprzeciw za zasadny w całości i przyznał Wnoszącemu sprzeciw od Zgłaszającego, kwotę w wysokości 2280 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że do organu wpłynął sprzeciw z 12 czerwca 2018 r. Wnoszącego sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego "PINA", dokonanego 9 października 2017 r., pod numerem [...], przez Zgłaszającego, w zakresie wszystkich towarów zgłoszonych w kl. 16, tj. "dekoracyjny papier do pakowania; drukowane materiały opakowaniowe z papieru; folia bąbelkowa do pakowania; folia przylepna z tworzyw sztucznych do opakowań; karton opakowaniowy; kartonowe pudełka do pakowania, w formie gotowej; kartonowe pudełka do pakowania, w formie składanej; kartonowe pudełka do pakowania; kartony do pakowania; kokardy do pakowania ozdobnego; materiały do opakowywania; materiały do pakowania z papieru; materiały do pakowania z kartonu; papier do owijania i pakowania; papier na torebki i worki; papierowe torebki do pakowania; pudełka z papieru lub kartonu; torby na zakupy; torby na zakupy z tworzywa sztucznego; torby papierowe; torby papierowe na zakupy; torby z tworzyw sztucznych do pakowania; wyściełane torby papierowe; wyściełane torby tekturowe; wyściełający papier do opakowań; wstążki papierowe; wystawowe kartonowe pudełka; worki i torby papierowe; bibuły". Zdaniem Wnoszącego sprzeciw udzielenie prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy nastąpiłoby z naruszeniem art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., gdyż znak ten jest podobny do zarejestrowanych na jego rzecz pod numerem - [...] słowno-graficznego znaku towarowego "P PIGNA 1870", z pierwszeństwem od 19 maja 2009 r., przeznaczonego do oznaczania m.in. kl. 16: "papier, tektura oraz przedmioty wykonane z tych materiałów, nie zawarte w innych klasach; materiały drukowane; materiały introligatorskie; fotografie; artykuły papiernicze; materiały przylepne do papieru listowego lub do użytku domowego; sprzęt dla artystów; pędzle malarskie; maszyny do pisania i sprzęt biurowy (z wyjątkiem mebli); materiał instruktażowy i dydaktyczny (z wyjątkiem urządzeń); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nie zawarte w innych klasach); taśmy drukarskie; matryce do druku ręcznego", - [...], słowno-graficznego znaku towarowego "PIGNA 1870", z pierwszeństwem od 11 stycznia 2012 r., przeznaczonego do oznaczania m.in. w kl. 16: "papier, karton i wyroby z tych materiałów, materiały drukowane; torby typu shopper z papieru, etui na dokumenty (artykuły papiernicze), przyrządy do pisania, materiały introligatorskie, fotografie, materiały piśmienne, materiały przylepne do papieru listowego lub do użytku domowego, materiały przeznaczone dla artystów, pędzle malarskie, maszyny do pisania i sprzęt biurowy, materiał instruktażowy i dydaktyczny, materiały z tworzyw sztucznych do pakowania, czcionki drukarskie, matryce", - [...], słownego znaku towarowego "PAOLO PIGNA", z pierwszeństwem od 1 maja 2004 r., przeznaczonego do oznaczania w kl. 16: "papier, tektura i przedmioty wykonane z tych materiałów; materiały drukowane; materiały do introligatorstwa; fotografie; materiały piśmienne; kleje do materiałów papierniczych lub do użytku domowego; materiały przeznaczone dla artystów; pędzle; maszyny do pisania i artykuły biurowe; materiały szkoleniowe i instruktażowe; materiały z tworzyw sztucznych do pakowania; karty do gry; czcionki drukarskie; matryce do druku ręcznego", - [...], słownego znaku towarowego "PIGNA NATURE", z pierwszeństwem od 3 lutego 2012 r., przeznaczonego do oznaczania m.in. w kl. 16: "papier, karton i wyroby z tych materiałów, materiały drukowane; materiały introligatorskie, fotografie, materiały piśmienne, materiały przylepne do papieru listowego lub do użytku domowego, materiały przeznaczone dla artystów, pędzle malarskie, maszyny do pisania i sprzęt biurowy, materiał instruktażowy i dydaktyczny, materiały z tworzyw sztucznych do pakowania, czcionki drukarskie, matryce". Wnosząca sprzeciw argumentował, iż towary, które opatrywać mają porównywane znaki są identyczne. W sprawie zachodzi również wysokie podobieństwo pomiędzy samymi znakami. W rezultacie występuje znaczące ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, w tym w szczególności ryzyko skojarzenia przez odbiorców porównywanych znaków. Pismem z 28 lutego 2019 r. Zgłaszający sporny znak towarowy wniósł o oddalenie sprzeciwu podnosząc, że towary obu spółek różnią się od siebie, gdyż Zgłaszający jest podmiotem działającym w branży mody, a przedmioty o ochronę których wnosi służyć będą do pakowania towarów przez niego sprzedawanych. Zgłaszający dodał, że nie prowadzi działalności konkurencyjnej w stosunku do Wnoszącego sprzeciw, który zajmuje się sprzedażą artykułów biurowych. Zdaniem Zgłaszającego PIGNA kojarzona jest z zeszytami i materiałami szkolnymi, nie zaś z branżą odzieżową, a znaki PIGNA i PINA nie są podobne. Oba porównywane słowa mają nie więcej niż pięć liter oraz różnią się wyłącznie jedną literą i jest to w tym przypadku istotna różnica. Zdaniem Zgłaszającego występująca w znakach przeciwnych dodatkowa litera "G" zmienia fonetyczne brzmienie porównywanych znaków. Zgłaszający argumentował, że nie ma możliwości, aby konsumenci uznali, że produkty służące do opakowywania produktów firmy odzieżowej PINA, są powiązane w jakikolwiek sposób z Wnoszącym sprzeciw, znanym od lat z wyrobów artykułów szkolnych, papierniczych. UP dokładnie opisał przebieg postępowania. Następnie po przeanalizowaniu podobieństwa towarów do oznaczania, których mają służyć porównywane znaki, stwierdził, że towary te są identyczne. Organ stwierdził, że przedmiotowy znak opatrywać ma szeroko pojęty papier i wyroby wykonane z papieru, a które to już wprost sygnują znaki przeciwne. Podobnie rzecz się ma z ujętymi w kl. 16 zgłoszenia "drukowanymi materiałami opakowaniowymi z papieru" i "folia bąbelkową do pakowania; folią przylepną z tworzyw sztucznych do opakowań; torbami na zakupy z tworzywa sztucznego; torbami z tworzyw sztucznych do pakowania", które to odpowiednio należą do szeroko pojętej kategorii materiałów drukowanych i materiałów z tworzyw sztucznych do pakowania, a które to we wskazanym, nieograniczonym zakresie sygnują znaki przeciwne. Natomiast w zakresie pozostałych towarów z kl. 16 zgłoszenia, tj. "kokard do pakowania ozdobnego; materiałów do opakowywania; toreb na zakupy", dla których co prawda nie wskazano materiału wykonania, jednak mając na uwadze ich przeznaczenie i fakt umiejscowienia w klasie 16 klasyfikacji nicejskiej, w której to z definicji szereguje się szeroko pojęte wyroby do pakowania i przechowywania z papieru lub tworzyw sztucznych, UP doszedł do jednoznacznego wniosku, iż w zależności od ewentualnego materiału wykonania są one tożsame z szeroko pojętymi wyrobami z papieru lub materiałami z tworzyw sztucznych do pakowania, a które to już opatrują znaki przeciwne. Tak więc w każdym ze wskazanych przypadków UP uznał, że niewątpliwie zachodzi identyczność porównywanych towarów. UP wskazał, że wszystkie porównywane towary należą do jednej kategorii szeroko pojętych wyrobów z papieru, materiałów drukowanych lub wyrobów z tworzyw sztucznych do pakowania. W tym stanie zasadnym jest przyjęcie, że porównywane towary wytwarzane i oferowane są przez przedsiębiorców specjalizujących się w tożsamej branży, kierujących swoją ofertę potencjalnie do tej samej grupy odbiorców, a w rezultacie czego, którzy są dla siebie konkurencyjni. UP nie podzielił poglądu Zgłaszającego jakoby podnoszona okoliczność, iż rzekomo uprawnieni do wskazanych znaków przeciwnych działają w różnych branżach powodowała, iż sygnują oni porównywanymi oznaczeniami niepodobne towary. UP wskazał, że przy tożsamym zakresie ochrony, nie można w żadnym wypadku stwierdzić, iż w rzeczywistości towary oferowane przez uprawnionych z porównywanych znaków nie są do siebie podobne. Trudno bowiem uznać aby np. ujęte w oznaczeniach szeroko pojęte wyroby z papieru, materiały drukowane i wyroby z tworzyw sztucznych do pakowania były w każdym z nich różne. Co więcej trudno sobie wyobrazić, czym tak naprawdę porównywane towary miałyby się różnić. Z wnioskowanego zakresu ochrony w żadnym wypadku nie wynika, iż towary produkowane przez Zgłaszającego miałyby być przeznaczone wyłącznie do pakowania wyrobów odzieżowych - brak stosownego zawężenia. A to oznacza, iż z tak przedstawionego zakresu ochrony nie można wykluczyć, iż towary Zgłaszającego stosowane będą także do pakowania innego rodzaju wyrobów, w tym np. wyrobów piśmiennych. Ponadto, jak wskazał organ, z analizy stanowiska Zgłaszającego nasuwa się wniosek, iż opatrując wskazane towary z kl. 16 zakłada on, iż będą one produkowane wyłącznie na jego użytek, tj. do pakowania wytwarzanej przez niego odzieży. Zdaniem organu jest to błędne złożenie, albowiem produkowane towary i świadczone usługi z definicji winny być oferowane podmiotom trzecim, a nie być przeznaczonymi wyłącznie na własny użytek. W takim przypadku trudno mówić o używaniu oznaczenia w charakterze znaku towarowego, które w szczególności polegać powinno na umieszczaniu tego znaku na towarach objętych prawem ochronnym lub ich opakowaniach, oferowaniu i wprowadzaniu tych towarów do obrotu, ich imporcie lub eksporcie oraz składowaniu w celu oferowania i wprowadzania do obrotu, a także oferowaniu lub świadczeniu usług pod tym znakiem (art. 154 pkt 1 P.w.p.). Dlatego też, zdaniem UP, zasadnym jest przyjęcie, że porównywane towary produkowane są przez przedsiębiorców specjalizujących się w tej samej branży (wyrobów papierniczych, drukowanych i z tworzyw sztucznych do pakowania) i kierujących swoją ofertę potencjalnie do tej samej grupy odbiorców, a w rezultacie czego, którzy są dla siebie konkurencyjni. UP stwierdził następnie, że Wnoszący sprzeciw nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność używania znaków towarowych "PIGNA", tym samym nie została spełniona przesłanka używania znaków towarowych, które miałyby być oceniane jako seria znaków towarowych. Dlatego UP uznał, że znaki te zostaną porównane z przedmiotowym znakiem towarowym indywidualnie, a nie jako rodzina znaków. Odnośnie stwierdzenia podobieństwa porównywanych oznaczeń UP wskazał, że istotne dla sprawy jest ustalenie ich elementów odróżniających. W przypadku przedmiotowego, słowno-graficznego znaku "PINA", w którym grafika sprowadza się wyłącznie do sposobu zapisu dużą czcionką w kolorze czarnym, bezsprzecznym jest, iż to słowo "PINA" jest takim właśnie elementem. Natomiast w przypadku przeciwstawionych, wyłącznie słownych oznaczeń "PAOLO PIGNA" ([...]) i "PIGNA NATURE" ([...]) bezspornym jest, iż to słowo "PIGNA" jest takim właśnie detalem. Co prawda jest ono w poszczególnych znakach rozwinięte o dodatkowe słowa "PAOLO" i "NATURE", jednakże dla przeciętnego odbiorcy mieć będą one charakter uzupełniający względem głównego elementu znaków, tj. słowa "PIGNA". Związane to jest z faktem, iż te dodatkowe elementy dla odbiorców mają czytelny charakter i znaczenie. W przypadku znaku "PAOLO PIGNA" słowo "PAOLO" bezsprzecznie odbierane będzie jako włoskie imię, a przez niektórych wręcz tłumaczone na język polski jako "Paweł". W tym stanie znak "PAOLO PIGNA", przez krajowego odbiorcę, utożsamiany będzie z zapisem imienia i nazwiska, gdzie to z definicji głównym elementem wskazującym jest zawsze nazwisko, w niniejsze sprawie "PIGNA". Z kolei w drugim znaku słownym "PIGNA NATURE" słowo "NATURE", przez polskich odbiorców, wprost tłumaczone będzie jako "natura/naturalne", co powoduje, iż mieć będzie ono dla nich charakter opisowy, wskazujący właściwości sygnowanych towarów. Dlatego też w tym znaku to słowo "PIGNA" jest głównym elementem odróżniającym, po którym odbiorcy identyfikować będą konkretnego przedsiębiorcę. W przypadku przeciwstawionego słowno-graficznego znaku "PIGNA 1870" ([...]), UP uznał, iż w warstwie słownej to wyraz "PIGNA" jest jego głównym elementem odróżniającym. Jest on rozwinięty o pisaną poniżej i mniejszą czcionką liczbę "1870", jednakże dla odbiorców taki sposób zapisu jednoznacznie nasuwać będzie skojarzenie z datą, w szczególności z rokiem powstania firmy uprawnionej do oznaczenia. Natomiast analizując ten znak pod kątem wizualnym, zdaniem UP, nie można jednoznacznie przyjąć, iż to element graficzny w postaci orła z rozpostartymi skrzydłami jest głównym elementem odróżniającym ponieważ znajdujące się pod nim wyrażenie słowne "PIGNA" jest bardzo dobrze widoczne i zachowuje niezależną pozycję w znaku i w większości przypadków, podczas konfrontowania oznaczeń, odbiorca zwraca większą uwagę na odróżniające elementy słowne, które z definicji łatwiej zapadają w pamięci. Dlatego też, mając na uwadze całościowe wrażenie wywierane przez to oznaczenie, należy dojść do wniosku, iż występujące w nim elementy słowne i graficzne zachowują samodzielną zdolność odróżniającą, po których odbiorca, mając z nimi styczność wspólnie lub z każdym osobna, identyfikować będzie konkretnego przedsiębiorcę. Zdaniem UP, powyższa argumentacja zachowuje aktualność także w przypadku drugiego przeciwnego znaku słowno-graficznego "P PIGNA 1870" ([...]), gdzie zamiast elementu graficznego w postaci orła z rozpostartymi skrzydłami, występuje litera "P" złączona z ww. orłem, i które umieszczone zostały w okręgu. Dlatego też, także w tym znaku element słowny "PIGNA" jest jego główną warstwą słowną, i który nawet w powiązaniu z pozostałą warstwą graficzną zachowuje samodzielną zdolność odróżniającą. W rezultacie odbiorcy będą po nim identyfikować konkretnego przedsiębiorcę. Oceniając porównywane znaki przez pryzmat cech wspólnych, UP doszedł do wniosku, iż są one do siebie podobne. Różnica konfrontowanych oznaczeń w odróżniającej warstwie słownej ("PINA" vs "PIGNA") sprowadza się wyłącznie do użycia w opozycyjnych znakach dodatkowej, środkowej litery "G". Jednakże pomimo tej różnicy porównywane znaki nie stają się diametralnie różne dla odbiorców. W dalszym ciągu pozostają one zbieżne fonetycznie. Spowodowane jest to faktem, że do ich stworzenia użyto 4 identycznych liter, ułożonych w zasadzie w tym samym szyku - pierwsze dwie "PI" i dwie ostatnie "NA". Dodatkowo słowa te składają się z tej samej liczby sylab. Ponadto w znakach przeciwnych dodatkowa litera "G" jest najsłabiej słyszalna. Odbiorcy niewątpliwie w pierwszej kolejności zwrócą uwagę na dobrze słyszalne, a przez to i odbierane zbitki "P" i "NA" - nie zawsze muszą zauważyć występowanie dodatkowej litery "G". Porównując przeciwstawione sobie znaki słowno-graficzne w warstwie graficznej ich odróżniających elementów słownych, UP doszedł do wniosku, iż także w tym aspekcie są one do siebie podobne. Co prawda do stworzenia oznaczenia Zgłaszającego użyto niestandardowej czcionki, charakteryzującej się niedociągnięciami (lukami) liter, to jednak w całościowym aspekcie nie zmienia to faktu, iż dla większości odbiorców będzie ona kojarzona z tzw. pismem drukowanym. A w tym właśnie stylu skomponowano znaki przeciwne - wszystkie litery duże, z użyciem prostej czcionki. Zdaniem organu trudno oczekiwać od odbiorców, aby w trakcie nabywania towarów dokonywali dogłębnej analizy sposobu zapisu liter, w szczególności zwracali, czy są one domknięte, czy też nie. Zdaniem UP, występujące w porównywanych znakach odmienności, jako wkomponowane w całość porównywanych oznaczeń, ulegają zatarciu i dla mniej wprawnego obserwatora mogą nie mieć charakteru odróżniającego. Może on uznać, że każdy ze znaków jest rozwinięciem lub inną wersją wcześniejszego. Stan ten związany jest z faktem, że odbiorca chcąc nabyć jakiś towar lub usługę, w większości przypadków nie dokonuje dogłębnej analizy (w trakcie pozyskiwania z reguły nie ma możliwości dokładnego porównania znaków w danej chwili). Dla kupującego decydujące znaczenie mają zbieżne elementy znaków, co związane jest z faktem, iż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, które go interesuje - przy wyborze kieruje się on tylko pewnymi charakterystycznymi elementami znaków z pominięciem mniej istotnych różnic. UP stwierdził, że w niniejszej sprawie istnieje znaczna zbieżność zarówno towarów, jak i porównywanych znaków, dlatego też w jego opinii występuje duże prawdopodobieństwo, iż odbiorcy mając styczność z towarami opatrzonymi porównywanymi znakami będą je utożsamiać jako pochodzące od tego samego podmiotu, względnie przedsiębiorców ze sobą ściśle powiązanych. W związku z powyższym organ uznał, iż przy tak podobnych oznaczeniach i zbieżnych towarach ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd jest znaczne. Pismem z 7 sierpnia 2020 r. Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z [...] czerwca 2020 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., dalej: "K.p.a."), w związku z art. 252 P.w.p., z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, a także na przeprowadzeniu wadliwej i niepełnej zarazem analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji tych uchybień dokonanie niepełnych ustaleń w zakresie przesłanki identyczności lub podobieństwa towarów, identyczności lub podobieństwa oznaczeń oraz przesłanki ryzyka wprowadzania odbiorców w błąd, jako zasadniczych podstawy sprzeciwu wobec zgłoszenia [...] w oparciu o art. 1321 ust. 1 pkt. 3 P.w.p., a to z uwagi na: 1) dokonanie oceny podobieństwa towarów: a) na podstawie zbiorczej analizy towarów, dla których zarejestrowane są znaki zgłaszającego sprzeciw i zgłoszony została znak Skarżącej, b) z pominięciem analizy czynników takich jak charakter towarów, ich przeznaczenie, sposób użytkowania, jak również to czy konkurują ze sobą, czy też wzajemnie się uzupełniają, 2) dokonanie oceny podobieństwa oznaczeń z pominięciem analizy dotyczącej wszystkich trzech płaszczyzn tj. wizualnej, fonetycznej i koncepcyjnej biorąc pod uwagę między innymi liczbę sylab i liter oraz ich rozłożenie w sylabach, a także następstwo samogłosek i spółgłosek, 3) dokonanie oceny wystąpienia ryzyka wprowadzenia w błąd z pominięciem analizy jakiegokolwiek innego czynnika aniżeli przyjęte przez organ podobieństwo towarów i oznaczeń. W uzasadnieniu skargi Skarżący obszernie rozwinął zarzuty skargi wskazując, że w uzasadnieniu skarżonej decyzji brak jest analizy, która odnosiłaby się do wszystkich istotnych czynników, w tym przede wszystkim brak jest analizy tego, czy porównywane towary konkurują ze sobą czy też wzajemnie się uzupełniają. Gdyby zaś organ dokonał wnikliwej analizy towarów, dla których znaki przeciwstawne zostały zastrzeżone i towarów, dla których znak Skarżącej został zgłoszony to musiałby dojść do wniosku, że przeciwstawione sobie towary takie jak: Czcionki drukarskie i matryce do druku ręcznego są towarami niepodobnymi do materiałów z tworzyw sztucznych do pakowania; Materiały drukowane są niepodobne do materiałów do opakowywania, materiałów do pakowania z papieru, materiałów z tworzyw sztucznych do pakowania, torebek do pakowania (kopert, woreczków) z papieru lub tworzyw sztucznych; Artykułu biurowe (z wyjątkiem mebli), materiały piśmienne są niepodobne do materiałów do pakowania z papieru, materiałów z tworzyw sztucznych do pakowania oraz torebek do pakowania (kopert, woreczków) z papieru lub tworzyw sztucznych; Pędzle są niepodobne do materiałów do pakowania z papieru, Zdaniem Skarżącego, organ dokonał uogólnienia w zakresie towarów, dla których zastrzeżony są znaki zgłaszającego sprzeciw i nie dokonał pojedynczej oceny każdego z towarów. Dodatkowo, zdaniem Skarżącego, o braku podobieństwa towarów świadczy fakt, iż w rzeczywistości, Wnoszący sprzeciw oferuje zupełnie inny asortyment niż Skarżący, mimo że towary należą do klasy 25. Skarżący podniósł, że brak szczegółowej analizy występuje również w przypadku analizy podobieństwa znaków. Również w tym przypadku organ swoje wnioski opiera na przytoczeniu orzecznictwa zapadłego w innych sprawach a nie na analizie samych znaków. Skarżący wskazał, że w skarżonej decyzji organ poświęca dużo uwagi analizie elementów przeważających w znakach zgłaszającego sprzeciw, które są znakami słownymi i słowno-graficznym. Tymczasem w doktrynie dominuje pogląd, iż pominięcie kompleksowego badania podobieństwa znaków choćby na jednej z płaszczyzn, prowadzi do niepełnej oceny podobieństwa znaków. Zdaniem Skarżącego, organ zupełnie pominął, że litera, którą różnią się oznaczenia jest spółgłoską dźwięczną. W związku z powyższym wyraz "PIGNA" można podzielić na sylaby w następujący sposób: pig-na. Biorąc pod uwagę powyższe oraz sposób akcentowania w języku polskim nie można zgodzić się z organem, że litera "G" będzie najsłabiej słyszalna. Istotne jest również to, że w oznaczeniu "PINA" występuje tylko jedna spółgłoska dźwięczna, która znajduje się w drugiej sylabie, a w oznaczeniu "PIGNA" znajdują się dwie dźwięczne spółgłoski, przy czym jedna z nich jest w przedostatniej sylabie. Skarżący podniósł ponadto, że w skarżonej decyzji brak jest również szczegółowej analizy przesłanki ryzyka wprowadzenia w błąd. Organ nie dokonał w zasadzie żadnej analizy w zakresie oceny ryzyka wprowadzenia w błąd, w tym nawet nie określił prawidłowego kręgu odbiorców. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. W przedmiotowej sprawie UP uznał za zasadny sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego "PINA", w zakresie wszystkich towarów zgłoszonych w kl. 16, tj. "dekoracyjny papier do pakowania; drukowane materiały opakowaniowe z papieru; folia bąbelkowa do pakowania; folia przylepna z tworzyw sztucznych do opakowań; karton opakowaniowy; kartonowe pudełka do pakowania, w formie gotowej; kartonowe pudełka do pakowania, w formie składanej; kartonowe pudełka do pakowania; kartony do pakowania; kokardy do pakowania ozdobnego; materiały do opakowywania; materiały do pakowania z papieru; materiały do pakowania z kartonu; papier do owijania i pakowania; papier na torebki i worki; papierowe torebki do pakowania; pudełka z papieru lub kartonu; torby na zakupy; torby na zakupy z tworzywa sztucznego; torby papierowe; torby papierowe na zakupy; torby z tworzyw sztucznych do pakowania; wyściełane torby papierowe; wyściełane torby tekturowe; wyściełający papier do opakowań; wstążki papierowe; wystawowe kartonowe pudełka; worki i torby papierowe; bibuły". Materialno-prawną podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., zgodnie z którym nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis stanowi powtórzenie wcześniejszej regulacji zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., dlatego aktualne pozostają poglądy prawne orzecznictwa i doktryny odnoszące się do poprzednio obowiązującego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Przytoczony przepis ma zatem zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały trzy przesłanki: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Nie każde zatem podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz takie, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Oznacza to, że w świetle art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których służą porównywane znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów lub usług implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. W celu dokonania oceny podobieństwa towarów lub usług należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące wzajemny stosunek, w którym mogą one pozostawać. Czynniki te obejmują w szczególności charakter towarów bądź usług, ich przeznaczenie, sposób używania towarów, sposób i miejsca ich sprzedaży lub świadczenia usług, jak również to, czy te towary bądź usługi konkurują ze sobą czy też się uzupełniają. Po dokonaniu analizy zakresu towarów do oznaczania, których przeznaczony jest przedmiotowy znak towarowy oraz zakresu towarów do oznaczania, których przeznaczone są przeciwstawione znaki towarowe, Sąd doszedł do wniosku, że UP prawidłowo uznał identyczność tych towarów. Przeciwstawione znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania towarów m.in. z kl. 16: 1) znak towarowy słowno-graficzny "P PIGNA 1870" ([...]) – "papier, tektura oraz przedmioty wykonane z tych materiałów, nie zawarte w innych klasach; materiały drukowane; materiały introligatorskie; fotografie; artykuły papiernicze; materiały przylepne do papieru listowego lub do użytku domowego; sprzęt dla artystów; pędzle malarskie; maszyny do pisania i sprzęt biurowy (z wyjątkiem mebli); materiał instruktażowy i dydaktyczny (z wyjątkiem urządzeń); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nie zawarte w innych klasach); taśmy drukarskie; matryce do druku ręcznego", 2) znak towarowy słowno-graficzny "PIGNA 1870" ([...]) – "papier, karton i wyroby z tych materiałów, materiały drukowane; torby typu shopper z papieru, etui na dokumenty (artykuły papiernicze), przyrządy do pisania, materiały introligatorskie, fotografie, materiały piśmienne, materiały przylepne do papieru listowego lub do użytku domowego, materiały przeznaczone dla artystów, pędzle malarskie, maszyny do pisania i sprzęt biurowy, materiał instruktażowy i dydaktyczny, materiały z tworzyw sztucznych do pakowania, czcionki drukarskie, matryce", 3) znak towarowy słowny "PAOLO PIGNA" ([...]) – "papier, tektura i przedmioty wykonane z tych materiałów; materiały drukowane; materiały do introligatorstwa; fotografie; materiały piśmienne; kleje do materiałów papierniczych lub do użytku domowego; materiały przeznaczone dla artystów; pędzle; maszyny do pisania i artykuły biurowe; materiały szkoleniowe i instruktażowe; materiały z tworzyw sztucznych do pakowania; karty do gry; czcionki drukarskie; matryce do druku ręcznego", 4) znak towarowy słowny "PIGNA NATURE" ([...]) – "papier, karton i wyroby z tych materiałów, materiały drukowane; materiały introligatorskie, fotografie, materiały piśmienne, materiały przylepne do papieru listowego lub do użytku domowego, materiały przeznaczone dla artystów, pędzle malarskie, maszyny do pisania i sprzęt biurowy, materiał instruktażowy i dydaktyczny, materiały z tworzyw sztucznych do pakowania, czcionki drukarskie, matryce". Wśród towarów z zakresu przedmiotowego znaku towarowego znajdują się towary, które można ogólnie określić jako przeznaczone do pakowania papier, karton oraz towary z papieru i kartonu; ponadto papierowe torby, w tym na zakupy, pudełka z papieru i kartonu. Wszystkie znaki towarowe przeciwstawione przeznaczone są do oznaczania papieru, tektury i przedmiotów/wyrobów wykonanych z tych materiałów. Wśród towarów z zakresu przeciwstawionego znaku towarowego "PIGNA 1870" – torby typu shopper z papieru. Wśród towarów z zakresu przedmiotowego znaku towarowego wymienione są: folia bąbelkowa do pakowania, folia przylepna z tworzyw sztucznych do pakowania, torby na zakupy z tworzywa sztucznego, torby z tworzyw sztucznych do pakowania. Wszystkie znaki towarowe przeciwstawione przeznaczone są do oznaczania materiałów z tworzyw sztucznych do pakowania. Ponadto, wśród towarów z zakresu przedmiotowego znaku towarowego wymienione są: kokardy do pakowania ozdobnego, materiały do opakowywania, torby na zakupy, dla których, jak słusznie wskazał organ, nie wskazano materiału wykonania, jednak ze względu na ich przeznaczenie i umiejscowienie w klasie 16 klasyfikacji nicejskiej, w której z definicji szereguje się szeroko pojęte wyroby do pakowania i przechowywania z papieru lub tworzyw sztucznych, są one tożsame z szeroko pojętymi wyrobami z papieru lub materiałami z tworzyw sztucznych do pakowania, które opatrują znaki przeciwne. W ocenie Sądu, UP dokonał wystarczająco wnikliwej analizy porównawczej towarów opatrywanych porównywanymi znakami towarowymi, prowadzącej do wniosku o identyczności tych towarów. Oczywiście towary do oznaczania, których przeznaczony jest przedmiotowy znak towarowy nie są identyczne ze wszystkimi towarami opatrywanymi przeciwstawionymi znakami towarowym, lecz z niektórymi spośród nich. To też wynika z analizy przeprowadzonej przez UP i jest to wystarczające dla przeprowadzenia następnie analizy podobieństwa samych porównywanych oznaczeń, a dalej ryzyka wprowadzenia w błąd konsumentów co do pochodzenia tak oznaczonych ww. towarów. W ocenie Sądu, UP dokonał również prawidłowej analizy podobieństwa porównywanych znaków towarowych. Oceny podobieństwa oznaczeń dokonuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej mając na uwadze to, że decydujące znaczenie ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. W orzecznictwie oraz w doktrynie podkreśla, że o ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy. Jeżeli zatem elementem dominującym w porównywanych znakach są ich cechy wspólne, to zachodzi między nimi podobieństwo. Podkreślenia przy tym wymaga, że dla stwierdzenia podobieństwa porównywanych oznaczeń może być wystarczające stwierdzenie podobieństwa tych oznaczeń w jednej z trzech płaszczyzn porównawczych. Ponadto, w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również TSUE ugruntowany jest pogląd podkreślający, że niewielkie podobieństwo towarów lub usług może zostać zrekompensowane wysokim stopniem podobieństwa znaków towarowych, którymi oznaczone są te towary lub usługi i odwrotnie (tak: wyrok ETS z 22 czerwca 1999 r. C-342/97 w sprawie Lloyd Schuhfabrik Meyer, pkt 19 oraz przywołany w nim wyrok z dnia 29 września 1998 sygn. akt C-39/97 pkt 17 w sprawie Canon). Tym samym, w sytuacji gdy podobieństwo towarów jest znaczne, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nawet niewielkie podobieństwo oznaczeń wystarczy do stwierdzenia, iż zachodzi konfuzyjne podobieństwo między porównywanymi znakami towarowymi. Porównaniu podlegały w niniejszej sprawie sporny, słowno-graficzny znak towarowy "PINA" i przeciwstawione znaki towarowe: słowno-graficzny "P PIGNA 1870", słowno-graficzny PIGNA 1870", słowny "PAOLO PIGNA" i słowny PIGNA NATURE". Dokonując analizy podobieństwa powyższych znaków towarowych na płaszczyźnie wizualnej, UP doszedł do prawidłowego wniosku, że ze względu na grafikę zgłoszonego znaku towarowego sprowadzającą się wyłącznie do sposobu zapisu dużą czcionką w czarnym kolorze wyrazu PINA, ten słowny element jest dominujący i odróżniający w przedmiotowym znaku towarowym. UP prawidłowo, w ocenie Sądu, doszedł również do wniosku, że w przeciwstawionych słownych znakach towarowych "PAOLO PIGNA" i "PIGNA NATURE", to wyraz PIGNA jest elementem dominującym i odróżniającym ponieważ wyraz PAOLO będzie przez polskich konsumentów odbierany jako włoskie imię, a wyraz NATURE jako opisowy element natura/naturalne. Organ słusznie także uznał że w warstwie słownej również w przeciwstawionych znakach towarowych słowno-graficznych wyraz PIGNA jest dominujący, a nie ma takiego charakteru pojedyncza litera P, jak również liczba 1870, która będzie kojarzona z rokiem. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, UP doszedł do słusznej konkluzji, że występuje podobieństwo pomiędzy porównywanymi znakami towarowymi w warstwie fonetycznej. Dominujące słowne elementy porównywanych znaków towarowych PINA i PIGNA, różnią się bowiem tylko jedna literą "G" umieszczoną w środku wyrazu PIGNA, co nie stanowi wystarczająco istotnej różnicy stanowiącej o braku podobieństwa tych elementów. Pomimo, że jak wskazuje Skarżący, litera, którą różnią się oznaczenia jest drugą spółgłoską dźwięczną i wyraz PIGNA można podzielić na sylaby pig-na, a w wyrazie PINA występuje tylko jedna spółgłoska dźwięczna, to należy zauważyć, że w obu wyrazach występują dwie sylaby, w obu zostały użyte cztery identyczne litery ułożone w tej samej kolejności: pierwsze dwie PI i dwie ostatnie NA, przez co, jak słusznie zauważył organ, w przeciwstawionych znakach dodatkowa litera "G" jest słabo słyszalna, nie wpływając na wyraźną różnicę w warstwie fonetycznej pomiędzy elementami PINA i PIGNA. Przesądza to natomiast o podobieństwie porównywanych znaków towarowych w tej warstwie. Sąd stwierdza, że UP dokonał również prawidłowej analizy porównywanych znaków towarowych w warstwie wizualnej. Zgłoszony znak towarowy został wprawdzie zapisany przy użyciu niestandardowej czcionki charakteryzującą się niedomknięciem liter, jednak organ słusznie wskazał, że w całościowym ujęciu czcionka ta jest zbliżona do pisma drukowanego z użyciem dużych liter, którym zapisano przeciwstawione znaki towarowe. Zgodzić się też należy z organem, że nie można jednoznacznie przyjąć, iż to element graficzny w postaci orła z rozpostartymi skrzydłami jest głównym elementem odróżniającym w przeciwstawionym znaku towarowym "PIGNA 1870", a w znaku towarowym "P PIGNA 1870" – umieszczona w okręgu litera "P" złączona z orłem, właśnie z tego względu, że znajdujące się poniżej słowo "PIGNA" jest bardzo dobrze widoczne i zachowuje niezależną, odróżniającą pozycję w obu znakach. Ten właśnie odróżniający element w przeciwstawionych znakach towarowych, również w znakach słowno-graficznych, zawierających różniące porównywane znaki towarowe elementy graficzne, podobny jednak, jak to zostało wyżej wyjaśnione do elementu PINA w zgłoszonym znaku towarowym, w całościowym ujęcie decyduje o pewnym podobieństwie porównywanych znaków towarowych w warstwie wizualnej, co wykazał organ w zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że UP nie dokonał szczegółowej analizy podobieństwa znaków we wszystkich płaszczyznach w tym nie dokonał wnikliwej analizy płaszczyzny fonetycznej. W ocenie Sądu, UP prawidłowo ocenił funkcję i siłę odróżniającą poszczególnych elementów porównywanych znaków towarowych, dochodząc do prawidłowego wniosku o podobieństwie porównywanych znaków w warstwie fonetycznej i wizualnej. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że ze względu na znaczną zbieżność towarów, jak i podobieństwo porównywanych znaków towarowych w sprawie występuje duże prawdopodobieństwo, iż odbiorcy mając styczność z towarami opatrzonymi porównywanymi znakami będą je utożsamiać jako pochodzące od tego samego podmiotu, względnie przedsiębiorców ze sobą ściśle powiązanych, co prowadzi do wniosku, że występuje w sprawie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów oznaczonych porównywanymi znakami towarowymi. Jak wskazuje się w orzecznictwie prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo (por. wyrok z 22 czerwca 1999 r. w sprawie C-342/97 Lloyd Schuhfabrik Meyer, Rec. str. I-3819, pkt 17). W orzecznictwie wskazuje się również, że oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami oraz towarami, do oznaczania których są one przeznaczone, skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy tymi oznaczeniami, czy stopień rozpoznawalności na rynku wcześniejszych znaków. W ocenie Sądu, nie można się zgodzić, ze Skarżącym, że UP nie dokonał żadnej analizy w zakresie oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, UP odniósł się bowiem do podobieństwa porównywanych znaków towarowych oraz identyczności towarów opatrywanych tymi znakami. Organ odwołał się do odbiorcy i istotnie, jak wskazał Skarżący, nie określił jaka grupa konsumentów stanowi docelowych odbiorców tych towarów. Podkreślenia jednak wymaga, że odbiorcą towarów do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe, w analizowanym zakresie, może być praktycznie każdy, w związku z czym nie jest to grupa konsumentów o ściśle określonych cechach, które pozwalałyby stwierdzić, że konsumenci z tej grupy nie pomyliliby towarów oznaczonych porównywanymi znakami w warunkach obrotu gospodarczego, w kwestii pochodzenia tych towarów od konkretnego przedsiębiorcy. W świetle powyższych wyjaśnień, Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu, UP doszedł do prawidłowych wniosków po dokonaniu prawidłowej analizy podobieństwa towarów sygnowanych porównywanymi znakami oraz całościowej oceny podobieństwa tych znaków uwzględniającej ogólne wrażenie, jakie wywierają one na odbiorcy, do którego są adresowane. Dlatego zdaniem Sądu, UP dokładnie wyjaśnił wszystkich okoliczności istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, rozpatrując cały, wyczerpujący materiał dowodowy zachowując jednocześnie wymogi zasady swobodnej oceny dowodów. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom zasady przekonywania oraz art. 107 § 3 K.p.a. Sąd stwierdza również, że w sprawie nie wystąpiły istotne wątpliwości, które wymagałyby wyjaśnienia poprze przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z dokumentów załączonych przez Skarżącego do skargi. Z powyższych względów, Sąd nie stwierdziwszy naruszenia przez UP przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, uznając skargę za niezasadną, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym na podstawie art.119 pkt 2 P.p.s.a.