VI SA/Wa 1295/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie sędzia WSA Urszula Wilk sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. P. o wyłączenie starszego referendarza sądowego Tomasza Sałka w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić wyłączenia starszego referendarza sądowego Tomasza Sałka

R. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2016 r. nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie z wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego. W skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z 15 listopada 2016 r., VI SA/Wa 1295/16 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Pismem z 17 grudnia 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia wraz z wnioskiem o wyłączenie starszego referendarza sądowego Tomasza Sałka – autora zaskarżonego orzeczenia, z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. W dniu 23 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy Tomasz Sałek złożył pisemne oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie starszego referendarza sądowego Tomasza Sałka nie może zostać uwzględniony. Instytucja wyłączenia referendarza sądowego ukształtowana została poprzez odesłanie do przepisów o wyłączeniu sędziego tj. art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Głównym celem tej instytucji jest zagwarantowanie bezstronności przy orzekaniu w danej sprawie, tak aby na treść rozstrzygnięcia nie miały wpływu osobiste zapatrywania i uprzedzenia osoby biorącej udział w jego podjęciu. Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., referendarz jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Odnosząc się do wniosku o wyłączenie starszego referendarza sądowego, Sąd stwierdza, że w świetle przywołanych powyżej przepisów brak jest podstawy prawnej do jego uwzględnienia. Podniesione przez skarżącego argumenty, stanowią jedynie subiektywne odczucie strony i mają na celu podważanie merytorycznej zasadności orzeczenia referendarza, które należy kwestionować w drodze sprzeciwu. Niezadowolenie strony ze sposobu prowadzenia sprawy oraz wyniku załatwiania jej wniosku nie stanowi wystarczającej podstawy do wyłączenia referendarza (por. postanowienie NSA z 1 września 2011 r., I OZ 617/11). Zdaniem Sądu skarżący nie wskazał okoliczności, które po uprzednim ich uprawdopodobnieniu, mogłyby stanowić przesłankę do wyłączenia - w oparciu o art. 19 p.p.s.a. - starszego referendarza sądowego od orzekania w niniejszej sprawie. Nie zachodzą również przesłanki wyłączenia referendarza sądowego z mocy prawa (art. 18 p.p.s.a.). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 24 § 1 w zw. z art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.