VI SA/Wa 1239/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. P. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia [...] kwietnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1239/17 w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie z dnia [...] kwietnia 2018 r.

Pismem z 9 maja 2017 r. R. P. (nazywany dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] kwietnia 2017 r. nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący pismem z 26 lipca 2017 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. W wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z 20 lutego 2018 r. przy piśmie sądowym z 26 lutego 2018 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia. W piśmie, powołując się na treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") zawarto pouczenie, że niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie na urzędowym formularzu skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącemu 17 marca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - w aktach sprawy). Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu 9 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, Sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Przy tym zgodnie z art. 260 § 2 w sprawach, o których mowa w § 1, Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśl zaś art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie natomiast do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, z zastrzeżeniem, iż złożenie formularza musi nastąpić w zakreślonym siedmiodniowym terminie od dnia jego doręczenia. Pismo sądowe, do którego załączono formularz doręczono Skarżącemu 17 marca 2018 r. Siedmiodniowy termin na jego złożenie w Sądu upływał z końcem dnia 26 marca 2018 r. Skarżący złożył żądany dokument 9 kwietnia 2018 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego zostało wydane zgodnie z prawem i na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.