V SAB/Wa 95/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. S. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania oraz nierozpoznania w terminie zażalenia z dnia 2 marca 2015 r. przez Ministra Finansów postanawia: odrzucić skargę.

Skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz nie rozpoznanie w terminie zażalenia z dnia 2 marca 2015 r. przez Ministra Finansów złożyła J. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tekst jednolity) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23) zwana dalej Kpa. Zgodnie z ww. artykułem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest przewlekłe postępowanie Ministra Finansów nad którym nie ma organu wyższego stopnia, z tego powodu przed wniesieniem skargi skarżąca winna wezwać Ministra do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z treści skargi jak i z akt administracyjnych skarżąca nie uczyniła tego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.