V SAB/Wa 19/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Ministra Aktywów Państwowych w przedmiocie rozpoznania pisma postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 19 marca 2024 r. J. B. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do Ministra Infrastruktury ze skargą na Pocztę Polską S.A. w sprawie bezprawnej, w jej ocenie, egzekucji środków finansowych w wysokości 2 163,67 zł na podstawie tytułu wykonawczego nr ... z tytułu opłaty abonamentowej wraz z kosztami egzekucji, bez uprzedniego doręczenia upomnienia, co stanowi naruszenie art. 27 § 1 pkt 12 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.). Pismem z 18 lipca 2024 r. organ udzielił stronie wyjaśnień. W dniu 4 października 2024 r. strona złożyła pismo zatytułowane "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Pocztę Polską S.A. za bezprawne wyegzekwowanie kwoty 2 163,67 zł na podstawie tytułu wykonawczego ... z tytułu opłaty abonamentowej wraz z kosztami egzekucji, bez uprzedniego doręczenia upomnienia, co stanowi naruszenie art. 27 § 1 pkt 12 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.)." Pismem z 3 grudnia 2024 r. organ wyjaśnił skarżącej, że w tej sprawie - w ramach postepowania skargowego (Dział VIII K.p.a.) - nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Pismem z 7 stycznia 2025 r. skarżąca wniosła do tut. sądu skargę na bezczynność Ministra Aktywów Państwowych w przedmiocie rozpoznania pisma z 4 października 2024 r. określonego jako "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Pocztę Polską S.A. za bezprawne wyegzekwowanie kwoty 2 163,67 zł na podstawie tytułu wykonawczego ... z tytułu opłaty abonamentowej wraz z kosztami egzekucji, bez uprzedniego doręczenia upomnienia, co stanowi naruszenie art. 27 § 1 pkt 12 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.)." W skardze do tut. sądu wskazano na zarzuty dotyczące działania Poczty Polskiej S.A. w sprawie sposobu i okoliczności wyegzekwowania od skarżącej zaległego zobowiązania z tytułu opłaty abonamentowej RTV. Skarżąca wyjaśniła, że w jej ocenie nie ciążył na niej obowiązek uiszczenia tych opłat, bowiem wyrejestrowała odbiornik w grudniu 2015 r. i z niego nie korzysta. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł m.in. o odrzucenie skargi. Podkreślił, że pismo skarżącej z 4 października 2024 r. nie mogło być zakwalifikowane i przekazane jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z uwagi na fakt, że w postępowaniach prowadzonych w oparciu o art. 227 K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich), o których mowa w art. 227 K.p.a. Prawo wniesienia takiej skargi stanowi realizację zagwarantowanego każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prawa składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg, właściwe są organy państwowe, działające w trybie określonym w Dziale VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Zgodnie z art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wniesiona skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, a działania podejmowane przez organ nie mają formy aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Postępowanie ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. W ocenie Sądu skargę należało zakwalifikować jako skargę wniesioną w trybie przepisów rozdziału VIII K.p.a., ponieważ w istocie dotyczy ona niewłaściwego, w ocenie skarżącej, działania Poczty Polskiej S.A. w sprawie wyegzekwowania zaległej opłaty abonamentowej. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że skarga na bezczynność organu w rozpoznaniu powyższej skargi pozostaje poza granicami właściwości sądu administracyjnego. Nie może zmienić tego stanowiska okoliczność, że sprawa dotyczy skargi na działalność organu administracji. Kontroli sądowoadministracyjnej nie podlega również ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. Sprawa objęta skargą pozostaje zatem poza kognicją sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.