V SAB/Wa 13/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący – sędzia WSA – Bożena Zwolenik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w W. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wniosku o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

D. w W. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wniosku o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek. Następnie, w piśmie datowanym 29 września 2020 r. Skarżąca poinformowała, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne i umorzyć postępowanie sądowe. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.