I SAB/Kr 11/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 6 maja 2019 r. Z.B. wniosła skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Z. Oddział w K. toczącego się pod znakiem [...] w przedmiocie umorzenia należności jej męża – M. B. - z tytułu składek na ubezpieczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej jako: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie z kolei do art. 50 § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Powołana regulacja prawna stanowi zatem, że tylko dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego. Legitymacja do złożenia skargi oparta została o kryterium interesu prawnego, co oznacza, że skargę może wnieść, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Innymi słowy, postępowanie sądowoadministracyjne może być wszczęte na żądanie uprawnionego podmiotu, posiadającego własny, konkretny interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu, oparty na normach prawa administracyjnego materialnego, z których można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 88). Przy czym stwierdzić należy, że interes prawny, jako legitymacja do wniesienia skargi, pozostaje w ścisłym związku z pojęciem strony postępowania, w ramach którego zaskarżony akt został wydany. Powyższe oznacza zatem, że interes prawny będzie posiadała każda osoba, której uprawnień lub obowiązków dotyczyć będzie bezpośrednio zaskarżana decyzja. Jeżeli jednak zaskarżana decyzja jedynie pośrednio związana będzie z prawami i obowiązkami skarżącego, to będzie on posiadać, co najwyżej, interes faktyczny we wniesieniu skargi. Posiadanie zaś interesu faktycznego nie uprawnia do złożenia skargi w rozumieniu art. 50 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy skarżąca wniosła skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Z. Oddział w Krakowie, toczącego się pod znakiem [...] w przedmiocie umorzenia należności jej męża – M. B. - z tytułu składek na ubezpieczenia. Stroną toczącego się postępowania jest zatem mąż skarżącej, a nie ona sama i tylko on mógł wnieść skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Z. Oddział w K. toczącego się pod znakiem [...] Taką skargę zresztą M. B. wniósł i została ona zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Kr 12/19. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił powyższą skargę M.B. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wniesiona przez Z. B. skarga podlega odrzuceniu, gdyż skarżąca nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez Z. Oddział w K. w przedmiocie umorzenia należności jej męża z tytułu składek na ubezpieczenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2