V SA/Wa 986/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 3 lutego 2025 r. nr P-9/369 oraz OR02-65000-OR0231062/23 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić B. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu w Warszawie wpis sądowy w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych) wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. 16801 w dniu 29 kwietnia 2025 r.

B. S. (dalej zwany "Skarżącym") wniósł skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwanej "ARiMR") z 3 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. Zarządzeniem z 26 marca 2025 r. Przewodniczący Wydziału nakazał wezwać Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – przez podanie numeru PESEL. Z kolei zarządzeniem z 31 marca 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do podania numeru PESEL oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona Skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2025 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 30 akt sądowych). W dniu 29 kwietnia 2025 r. Skarżący uiścił wpis sądowy w wymaganej kwocie (zob. k. 31 akt sądowych). W dniu 9 maja 2025 r. (data osobistego złożenia w biurze podawczym Sądu – zob. k. 25 akt sądowych) ARiMR przekazała Sądowi pismo z 29 kwietnia 2025 r. (k. 26 akt sądowych) wniesione przez Skarżącego do tego organu w dniu 29 kwietnia 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej – zob. k. 28 akt sądowych), w którym – w ramach uzupełniania braku formalnego skargi – Skarżący podał swój numer PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić z powodu nieuzupełnienia braku formalnego przez wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Jak stanowi art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ppsa pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z przytoczonych powyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego obwarowane jest spełnieniem szeregu wymogów formalnych, bez spełnienia których skarga nie może być merytorycznie rozpoznana. Jednym z takich wymogów jest wskazanie w skardze numeru PESEL strony, będącej osobą fizyczną. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygor nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi został określony w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący w skardze nie podał swojego numeru PESEL, a zatem skarga zawierała brak formalny. Z uwagi na to, zarządzeniem wezwano Skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja z wezwaniem do wskazania numeru PESEL została doręczona Skarżącemu 28 kwietnia 2025 r. W konsekwencji należało przyjąć, że termin 7 dni na uzupełnienie braku formalnego przez podanie numeru PESEL upływał 5 maja 2025 r. Zatem do tego dnia Skarżący powinien był złożyć w Sądzie pismo wskazujące jego numer PESEL lub nadać takie pismo na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w placówce pocztowej (co zgodnie z art. 83 § 3 ppsa jest równoznaczne z wniesieniem takiego pisma do sądu). Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą pismo ze wskazaniem numeru PESEL Skarżący nadał w urzędzie pocztowym w dniu 29 kwietnia 2025 r., jednak skierował ją na adres ARiMR. ARiMR przesyłkę tę przekazała do Sądu w dniu 9 maja 2025 r., czyli po upływie terminu zakreślonego na uzupełnienie braków formalnych skargi. Wskazać trzeba, że do oceny zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) pisma uzupełniającego braki formalne do organu administracji. W przypadku wniesienia tego pisma do organu administracji publicznej zamiast bezpośrednio do sądu, organ powinien przekazać ją sądowi. O zachowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi decyduje wówczas data nadania pisma w urzędzie pocztowym na adres sądu lub złożenia pisma uzupełniającego braki formalne przez organ administracji publicznej w sądzie. Należy zatem uznać, że bez znaczenia jest fakt, że przesyłka wskazująca numer PESEL została nadana przez Skarżącego w dniu 29 kwietnia 2025 r., a więc w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Zasadniczą dla niniejszej sprawy jest bowiem okoliczność, że przesyłka zawierająca uzupełnienie braków formalnych została przekazana przez ARiMR do tut. Sądu w dniu 9 maja 2025 r., a więc już po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi. Brak jest podstawy normatywnej, aby pisma procesowe stanowiące odpowiedź na wezwania sądu, skierowane do innego niż sąd podmiotu (w tym jednej ze stron procesu, strony przeciwnej) traktować jak pisma wniesione do sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2025 r. o sygn. akt II GZ 389/25; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 2025 r. o sygn. akt I GZ 473/24). W okolicznościach przedmiotowej sprawy stwierdzić należało, że brak formalny skargi został uzupełniony po terminie do tego wyznaczonym, co czyni tę czynność bezskuteczną. Jak wskazano wyżej, z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa wynika, że Sąd ma obowiązek odrzucenia skargi, jeżeli jej braki nie zostały uzupełnione w terminie. Z uwagi na to, że Skarżący uiścił (w terminie) wpis sądowy od skargi, która jednak podlegała odrzuceniu, Sąd ma obowiązek zwrócenia tegoż wpisu. Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa postanowił, jak w sentencji.