V SA/Wa 825/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych), a tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).

Postanowieniem z 29 lipca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej W. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z 30 sierpnia 2016 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. (przesłanym tut. Sądowi do wiadomości) wyznaczyła radcę prawnego M. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, wyrokiem z 9 stycznia 2017 r. w punkcie pierwszym uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z (...) lipca 2015 r. nr(...), a w punkcie drugim umorzył postępowanie administracyjne wszczęte wskutek wniosku skarżącej o wstrzymanie czynności egzekucyjnych z (...) czerwca 2015 r. Odpis powyższego orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 9 lutego 2017 r. W dniu 6 marca 2017 r. do akt niniejszej sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, do którego została załączona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie w piśmie tym pełnomocnik skarżącej wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wskazała również, iż skarżąca została pisemnie poinformowana o stanowisku swojego pełnomocnika. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715; dalej: rozporządzenie z 2016 r.). W myśl § 22 rozporządzenia z 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte skargą nadaną 10 marca 2016 r., a zakończyło się w dniu 9 stycznia 2017 r. wydaniem przez tut. Sąd wyroku. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte i niezakończone przed 2 listopada 2016 r., tj. przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2016 r. Wobec wypełnienia dyspozycji przepisu § 22 rozporządzenia z 2016 r., należne radcy prawnemu M. M. wynagrodzenie trzeba ustalić w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2016 r., czyli należy odnieść się do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015, poz. 1805; dalej: rozporządzenie z 2015 r.). Akt ten wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 23 rozporządzenia z 2015 r.). Stosownie do § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia z 2015 r. opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Z kolei w myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r., opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł, c) w innej sprawie - 480 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Finansów o odmowie wstrzymania czynności egzekucyjnych. Zatem niniejsza sprawa należy do kategorii "innych spraw", o których mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2015 r. Według cytowanych wyżej przepisów należna radcy prawnemu M. M. opłata maksymalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 360 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b/ w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia z 2015 r.). W ocenie referendarza sądowego kwota 360 zł jest adekwatna do wkładu pracy pełnomocnika skarżącej z urzędu, która sporządziła ww. opinię prawną w sposób rzetelny i wszechstronny oraz poinformowała skarżącą o swoim stanowisku w sprawie. Jednocześnie stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia z 2015 r. opłatę tę należy podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (23%), tj. o kwotę 82,80 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.