V SA/Wa 754/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Robert Żukowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi [...] w K. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2025 r. znak: DLD.4100.16.2025.MS w przedmiocie zobowiązania do wpisania indywidualnej praktyki lekarskiej do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą postanawia: odrzucić skargę.

Prezydium Okręgowa Rady Lekarskiej w K. w dniu 6 sierpnia 2025 r. wydało uchwałę nr [...] w sprawie odmowy wpisu indywidualnej praktyki lekarskiej lekarza W. S. (dalej: "Uczestnik") do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Następnie rozpoznając odwołanie Uczestnika wniesione od ww. uchwały, Minister Zdrowia decyzją z 15 grudnia 2025 r. uchylił w całości zaskarżoną uchwałę Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w K. i zobowiązał Organ I instancji do wpisania indywidualnej praktyki lekarskiej wykonywanej przez W. S. do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą zgodnie ze złożonym wnioskiem tj. wykonywanej wyłącznie w zakładzie leczniczym. Okręgowa Rada Lekarska w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2025 r. wskazując jako uczestnika postępowania W. S.. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji (Minister Zdrowia) wniósł o jej odrzucenie w związku z brakiem interesu prawnego Okręgowej Rady Lekarskiej w K. do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. Podniesiono m.in., iż Skarżący podmiot pełnił rolę organu I instancji i w związku z tym, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądów administracyjnych nie można mu przypisać interesu prawnego w zaskarżaniu rozstrzygnięć wydanych w toku prowadzonego przed tym organem postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 t.j. dalej: "p.p.s.a"), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że organ orzekający w sprawie, niezależnie od tego, w której instancji orzekał, nie ma interesu prawnego jako w późniejszym kwestionowaniu tego aktu. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu administracyjnym - co do zasady - nie dotyczy bowiem jego interesu prawnego. Organ nie działa bowiem jako "nosiciel interesu w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775) i art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 1427/19; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015 r., s. 303). Mając zatem na uwadze, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Okręgową Radę Lekarską w K., a więc podmiot, który działał w sprawie jako organ pierwszej instancji, wydając uchwałę o odmowie wpisania indywidulanej praktyki lekarskiej wykonywanej przez Uczestnika do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą, należy uznać, że nie ma on legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może być bowiem wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli instancyjnych, a zatem może być uruchamiane tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt I OPS 2/15 oraz patrz także prawomocne Postanowienie WSA w Warszawie z 30 lipca 2024 r. Sygn. akt V SA/Wa 2414/23). Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. uznał skargę za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia