III SA/Gl 557/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi D. Y. na decyzję Rektora [...] w K. z dnia 10 kwietnia 2025 r. nr: [...] w przedmiocie uznania dyplomu uczelni zagranicznej oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z 10 kwietnia 2025r., nr [...] Rektor [...] w K. (dalej: Rektor) utrzymał w mocy swoją decyzję z 16 grudnia 2024r., nr [...] o odmowie uznania dyplomu seria [...] nr [...], wydanego 22 czerwca 2020r. przez [...], Ukraina, za równoważny z dyplomem ukończenia jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim prowadzonym w [...] w K. i tytułem zawodowym lekarza. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. D. Y. (dalej: Skarżący) złożył 16 kwietnia 2024r., wniosek o nostryfikację dyplomu seria [...] nr [...], wydanego w dniu 22 czerwca 2020 r. przez [...], [...]., Ukraina (dalej: dyplom). Na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2024 r. Uczelniana Komisja ds. nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów za granicą (dalej: Uczelniana Komisja) podjęła Uchwałę Nr [...] o konieczności złożenia przez Skarżącego egzaminu weryfikującego efekty uczenia się. Komisja wyznaczyła egzamin uzupełniający z zakresu: chirurgia ogólna, ginekologia i położnictwo, pediatria, choroby wewnętrzne. Komisja określiła próg zdawalności na poziomie 70%. Egzamin odbył się w dniu 12 listopada 2024r. Miał formę elektroniczną. Skarżący ukończył egzamin z wynikiem 69 % pozytywnych odpowiedzi. W dniu 18 listopada 2024r. Uczelniana Komisja podjęła Uchwałę nr [...] o odmowie uznania dyplomu za równoważny z polskim dyplomem ukończenia jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim i tytułem zawodowym lekarza. Decyzją z 16 grudnia 2024r. nr [...] Rektor odmówił uznania dyplomu Skarżącego za równoważny z dyplomem ukończenia jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim prowadzonym w [...] w K. i tytułem zawodowym lekarza. Od tej decyzji Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał w nim na stwierdzone błędy merytoryczne w czterech pytaniach testowych i w oparciu o podane źródła określił poprawne ich rozwiązanie. Pismem z dnia 25 marca 2025 r. znak: [...] Uczelniana Komisja rekomendowała podtrzymanie w mocy decyzji o odmowie uznania dyplomu za równoważny z dyplomem ukończenia jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim, prowadzonym w [...] w K. i tytułem zawodowym lekarza. Po dokonaniu ponownej weryfikacji pytań zawartych w teście egzaminacyjnym Komisja nie znalazła nieprawidłowości, tym samych uznała, iż brak postaw do anulowania któregokolwiek z nich. Decyzją z 10 kwietnia 2025. Rektor utrzymał w mocy swoją decyzję z 16 grudnia 2024r. o odmowie uznania dyplomu. W uzasadnieniu decyzji Rektor wskazał, że dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i jakości opieki zdrowotnej, konieczne jest, aby personel medyczny przechodzący nostryfikację spełniał ustalone standardy edukacyjne i kompetencyjne, które są niezbędne do wykonywania zawodów medycznych w Polsce. Rektor wydając Zaświadczenie o równoważności dyplomu z dyplomem ukończenia jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarsko dentystycznym, prowadzonym w Uczelni, poświadcza, że Skarżący posiada kompleksową wiedzę i umiejętności niezbędne do skutecznego wykonywania zawodu, zgodnie z wymaganiami określonymi w Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie standardów kształcenia przygotowujących do zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego (Dz.U. 2019, poz. 1573 zpóżn. zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił: 1.Naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a, - niewyjaśnienie stanu faktycznego i pominięcie materiału dowodowego. Rektor nie podjął wymaganych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. W szczególności zaniechano oceny materiału dowodowego przedstawionego przez Skarżącego, w tym literatury akademickiej oraz przepisów prawnych, które ujawniają istotne błędy merytoryczne w testach egzaminacyjnych i ich kluczach odpowiedzi. Brak przeprowadzenia wszechstronnej analizy materiału skutkuje naruszeniem zasady prawdy obiektywnej oraz obowiązku rozpatrzenia sprawy w sposób wyczerpujący. Zaniechanie zebrania pełnego materiału dowodowego w sposób rzetelny, całościowy stanowi istotne uchybienie proceduralne, mające wpływ na treść decyzji. 2.Naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. -- brak należytego uzasadnienia decyzji. Decyzja Rektora nie zawiera wymaganych elementów uzasadnienia, w tym odniesienia się do argumentów i dowodów przedstawionych przez Skarżącego. Brak wskazania źródeł potwierdzających poprawność kluczy odpowiedzi oraz nieprzeprowadzenie analizy merytorycznej czyni uzasadnienie decyzji pozornym i niewystarczającym. Treść uzasadnienia jest sprzeczna z zasadą logiczności, rzetelności i przejrzystości, co narusza również art. 8 i 9 k.p.a. 3.Naruszenie art. 32 Konstytucji RP oraz art. 8 k.p.a. - zasada równego traktowania i zaufania obywatela do organów państwa Rektor nie zapewnił Skarżącemu równego traktowania ani nie podjął działań zmierzających do obiektywnego rozpatrzenia sprawy. Pomimo uznania wysokiego poziomu wiedzy Skarżącego wydał decyzję odmowną, co stanowi wewnętrzną sprzeczność oraz rażące naruszenie zasady obiektywizmu i spójności decyzji. Brak bezstronności oraz nierówne traktowanie kandydata z zagranicznym dyplomem świadczą o uprzedzeniach i są niezgodne z art. 32 Konstytucji RP oraz art. 8 k.p.a. 4. Naruszenie art. 67 ust. 1 pkt 2 i art. 327 PSWiN oraz rozporządzenia z dnia 28 września 2018 r. Egzamin weryfikacyjny powinien służyć sprawdzeniu osiągnięcia efektów uczenia się zgodnych z programem studiów, a klucze odpowiedzi powinny opierać się na jednoznacznych kryteriach merytorycznych. Rektor nie wykazał, że te warunki zostały spełnione. Ponadto, zgodnie z art. 327 PSWiN, uczelnia była zobowiązana do rozpatrzenia wniosku nostryfikacyjnego w terminie 90 dni, czego nie dochowano. 5. Naruszenie art. 107 § 1 pkt 7 i 9 k.p.a. - brak prawidłowego pouczenia o środkach odwoławczych. W pouczeniu zawartym w decyzji z dnia 10 kwietnia 2025 r. Rektor ograniczył się do wskazania, że decyzja jest "ostateczna", pomijając informację o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jest to rażące naruszenie obowiązku informacyjnego organu wynikającego z art. 107 § 1 pkt 7 i 9 k.p.a. Wobec tak skonstruowanych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zobowiązanie Rektora do ponownego rozpatrzenia sprawy oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącego. W uzasadnieniu skargi zawarł dalszą argumentację na poparcie postawionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Rektor podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie. Po przedstawieniu treści mających zastosowanie w sprawie przepisów prawnych Rektor wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest decyzją administracyjną, a zatem nie stosuje się do niego wprost przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zwrócił także uwagę na konieczność uwzględnienia w sprawie autonomii uczelni wyższej oraz faktu, że postępowanie nostryfikacyjne jest prowadzone przez uczelnię o określonej kategorii naukowej, a zatem przez podmiot posiadający wiedzę specjalistyczną w danej dziedzinie. Podkreślił, że przedmiotem skargi są głównie zarzuty dotyczące kwestii merytorycznych związanych z pytaniami egzaminacyjnymi i odpowiedziami na które nie zgadza się Skarżący, przez co kwestionuje on również swój wynik egzaminu. Po dokonaniu weryfikacji pytań zawartych w teście egzaminacyjnym w toku postępowania nie znaleziono nieprawidłowości a tym samy uznano, iż brak postaw do anulowania któregokolwiek z nich. Ponadto próg zdawalności dotyczył wszystkich wnioskodawców zdających egzamin i stanowił podstawę do uznania/odmowy uznania równoważności dyplomu. Brak było podstaw do stosowania przez organ niższego progu wobec Skarżącego bowiem naruszałoby to prawa pozostałych zdających i mogłoby stanowić zarzut nierównego traktowania. Co do zarzutu przekroczenia terminu rozpatrzenia sprawy Rektor wskazał, że Uczelnie zostały postawione w sytuacji, w której (głównie w związku z wybuchem wojny w Ukrainie) nastąpiło istotne zwiększenie liczby wniosków o nostryfikację przy dotychczasowej obsadzie kadrowej (3 osoby). Nie zostały zapewnione środki na zatrudnienie dodatkowych osób, które również muszą posiadać odpowiednią wiedzę w tym zakresie. Postępowanie nostryfikacyjne wymaga dużego nakładu pracy nie tylko od strony formalnej, ale przede wszystkim merytorycznej. W tym stanie rzeczy dotrzymanie wskazanego w rozporządzeniu terminu jest co do zasady niewykonalne. Jednocześnie zgodnie z §6 ust.2 rozporządzenia - do terminu tego nie wlicza się okresów wyznaczonych m.in. na złożenie egzaminów lub odbycie praktyk zawodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Podkreślenia wymaga również to, iż Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże z mocy art. 134 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, że Rektor nie naruszył przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Rektora z 10 kwietnia 2025r., nr [...] w której utrzymał w mocy swoją decyzję z 16 grudnia 2024r., nr [...] o odmowie uznania dyplomu za równoważny z dyplomem ukończenia jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim, prowadzonym w [...] w K. i tytułem zawodowym lekarza. W obowiązującym porządku prawnym zagadnienie uznawania dyplomów potwierdzających ukończenie studiów za granicą zostało uregulowane w ustawie z 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz.U. z 2024 poz. 1571: dalej: u.sz.w.). Jak wynika z jego art. 327 dyplom ukończenia studiów za granicą może być uznany za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu na podstawie umowy międzynarodowej określającej równoważność, a w przypadku jej braku - w drodze postępowania nostryfikacyjnego. Jak stwierdził NSA w wyroku z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt II GSK 1071/22 na podstawie tego przepisu oceniany jest nie tylko poziom osiągniętego wykształcenia ale także to, czy kwalifikacje osiągnięte na określonym poziomie wykształcenia za granicą mają wartość odpowiadającą kwalifikacjom uzyskanym podczas studiów odbytych w Rzeczypospolitej Polskiej. Dotyczy on zatem kwestii związanych z uznawaniem lub potwierdzania kwalifikacji i tytułów zawodowych w celach zawodowych (zatrudnienie i wejście na rynek pracy w Polsce). Z kolei tryb postępowania w sprawie nostryfikacji stopni naukowych został uregulowany w pierwszej kolejności w u.sz.w. I tak, zgodnie z art. 328 postępowanie nostryfikacyjne wszczyna się na wniosek, prowadzi je podmiot posiadający kategorię naukową A+ albo A w dyscyplinie, której dotyczy wniosek (ust. 4). Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego wydaje się zaświadczenie (ust. 5), a za postępowanie pobierana jest opłata, maksymalna jej wysokość wynosi 50% wynagrodzenia profesora (ust. 6). W przypadku stwierdzenia braku właściwości do przeprowadzenia postępowania podmiot, o którym mowa w ust. 4, wydaje postanowienie o odmowie jego przeprowadzenia, na które służy zażalenie (..) (ust. 7). Dalej, w art. 327 ust. 8 u.sz.w. zawarta została delegacja ustawowa dla ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki do określenia w drodze rozporządzenia m.in. szczegółowego trybu postępowania nostryfikacyjnego (pkt.2). Wymieniona delegacja została zrealizowana poprzez wydanie przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego rozporządzenia z 28 września 2018r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów za granicą oraz potwierdzania ukończenia studiów na określonym poziomie (Dz.U. z 2018 poz.1881; dalej: rozporządzenie). W badanej sprawie nie jest kwestią sporną okoliczność że [...] w K. jest uczelnią uprawnioną do przeprowadzenia procedury nostryfikacji dyplomów. Spornym natomiast jest to, czy prawidłowo była przeprowadzona przez Uczelnię procedura nostryfikacji. W ocenie Skarżącego nie, co uzasadnia stwierdzonymi uchybieniami w zakresie stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Odmienne stanowisko reprezentuje Rektor wywodząc o braku podstaw do stosowania Kodeksu postępowania administracyjnego w procedurze notyfikacyjnej i jej zgodności z regulacjami wewnętrznymi, rozporządzeniem i u.sz.w. Dla rozstrzygnięcia sporu o tak wyznaczonym zakresie jest, po pierwsze, uczelnia wyższa jest zakładem administracyjnym, w którym organy zakładów administracyjnych kierują do swoich użytkowników akty administracyjne dzielące się na akty zewnętrzne i akty wewnętrzne. Akty zakładowe zewnętrzne decydują o nawiązaniu, rozwiązaniu lub przekształceniu zasadniczych elementów stosunku zakładowego. Ich podjęcie skutkuje stworzeniem nowej sytuacji prawnej adresata także w zewnętrznej sferze działania administracji. Natomiast akty zakładowe wewnętrzne są jednostronnymi działaniami prawnymi organów zakładu, skierowanymi na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych, skutków prawnych w ramach stosunku zakładowego. Jako takie nie prowadzą one jednak bezpośrednio do przekształcenia, nawiązania lub rozwiązania tego stosunku. Akty zakładowe wewnętrzne wydawane są na podstawie wewnętrznych źródeł prawa, niemających charakteru powszechnie obowiązujących źródeł prawa, w związku z czym nie mogą ostatecznie przesądzać o sytuacji prawnej użytkowników zakładu. Nie ma przy tym znaczenia, jak został nazwany dany wewnętrzny akt władz uczelni. Akty zakładowe wewnętrzne (decyzje/akty/rozstrzygnięcia) nie podlegają reżimowi Kodeksu postępowania administracyjnego i nie są bezpośrednio zaskarżalne do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu podlegają natomiast akty zakładowe zewnętrzne, czyli rozstrzygnięcia, które mają znaczenie dla praw i obowiązków użytkownika zakładu, a przesądzające o nawiązaniu, odmowie nawiązania, przekształceniu bądź rozwiązaniu stosunku zakładowego. Należy także zwrócić uwagę, że "decyzja organów uczelni" to nie w pełni to samo, co decyzja organu administracji. Decyzja administracyjna może być wydana jedynie wówczas, gdy przepis szczególny przewiduje taką formę działania organu. Oznacza to konieczność wskazania wyraźnego przepisu powszechnie obowiązującego prawa materialnego jako podstawy prawnej decyzji podjętej przez organy uczelni w indywidualnej sprawie. (postanowienie NSA z 8 maja 2025r., sygn. akt III OSK 542/25). Po drugie, postępowanie nostryfikacyjne – co podkreślił NSA w wyroku z 25 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 7219/21 - jest prowadzone przez uczelnię o określonej kategorii naukowej, a zatem przez podmiot o wiedzy specjalnej. Z tego powodu nie sposób zgodzić się z poglądem zaprezentowanym przez WSA we Wrocławiu w wyroku z 5 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 223/24 według którego uczelnia uzyskuje przymiot organu administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym i w konsekwencji zobligowana jest do wydania decyzji administracyjnej. Z tych też względów Sąd w składzie orzekającym nie podziela stanowiska tutejszego Sądu wyrażonego w wyroku z 12 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 331/23. Po trzecie, niezbędne jest określenie charakteru postępowania nostryfikacyjnego. Jak słusznie stwierdził WSA w Opolu w wyroku z 8 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Op 1037/24 postępowanie nostryfikacyjne ma charakter ekspercki. Zaznaczenia wymaga, że zakres wspomnianej wiedzy eksperckiej ma charakter autonomiczny w tym znaczeniu, że to uczelni pozostawiono chronioną Konstytucją RP i przywołaną ustawą sferę wolności w ocenie wartości osiągnięć wynikających z nostryfikowanego stopnia naukowego (art. 70 ust. 5 Konstytucji RP oraz art. 3 ust. 1 in fine i art. 9 ust. 2 u.sz.w.). (por. wyrok NSA z 25 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 7219/21) Sąd orzekający w sprawie zgadza się natomiast ze stanowiskiem WSA w Lublinie wyrażonym Lublinie w wyroku z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 101/21, że sąd administracyjny nie jest władny zastępować organy opiniujące lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. Istota sądowej kontroli sprowadza się do analizy "sposobu dojścia" organu do konkretnego rozstrzygnięcia. Kontrola sądu obejmuje jedynie zbadanie, czy w postępowaniu nostryfikacyjnym organ nie naruszył uprawnień stron oraz, czy dochowały nałożonych na nie obowiązków procesowych i trybu postępowania wynikającego, z mających zastosowanie w danej sprawie przepisów. Podkreślenia wymaga, że na gruncie przepisów u.sz.w. brak jest regulacji prawnej odnoszącej się wprost co do obowiązku zastosowania procedur określonych w k.p.a. oraz formy rozstrzygnięcia o odmowie uznania dyplomu za równoważny z polskim dyplomem. Jedynie w art. 327 ust. 5 u.sz.w. określona została forma pozytywnego zakończenia postępowania nostryfikacyjnego i jest nią zaświadczenie. Sąd orzekający w sprawie podziela przy tym pogląd wyrażony przez WSA w Białymstoku z 18 września 2020r., sygn. akt II SA/Bk 585/20 że nie jest to tożsame z tym, że procedurę nostryfikacyjną należy analizować w kontekście przepisów Działu VII k.p.a. "Wydawanie zaświadczeń" i konsekwencji uznać, że odmowa nostryfikacji jest tożsama z odmową wydania zaświadczenia (art. 219 k.p.a.). Odmowa wydania zaświadczenia najczęściej ma miejsce wówczas, gdy organ nie dysponuje wnioskowanymi danymi. Odmowa nostryfikacji nie dotyczy takiej sytuacji. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie wydawane jest nie dlatego, że organ nie dysponuje odpowiednimi danymi, ale dlatego że po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego ustalił, że dyplom uzyskany za granicą nie jest równoważny dyplomowi uzyskanemu na polskiej uczelni. Na obowiązek prowadzenia postępowania nostryfikacyjnego w trybie określonym w k.p.a. nie wskazują także regulacje rozporządzenia. Procedura nostryfikacyjna wyznaczona w § 5 rozporządzenia odbywa się w ten sposób, że uczelnia nostryfikująca porównuje program studiów, uzyskiwane efekty uczenia się i uprawnienia zawodowe, realizowane praktyki zawodowe oraz czas trwania studiów z programem studiów, uzyskiwanymi efektami uczenia się i uprawnieniami zawodowymi, realizowanymi praktykami zawodowymi oraz czasem trwania podobnych studiów prowadzonych w tej uczelni. (ust. 1) W przypadku stwierdzenia różnic w programie studiów, efektach uczenia się lub czasie trwania studiów uczelnia nostryfikująca może zobowiązać osobę, o której mowa w § 2 ust. 1, do złożenia określonych egzaminów lub odbycia praktyk zawodowych. (ust. 2) Uczelnia nostryfikująca określa warunki i terminy przeprowadzenia egzaminów lub odbycia praktyk zawodowych, o których mowa w ust. 2. (ust. 3). Dodatkowo – stosownie do § 12 rozporządzenia uczelnia potwierdzając ocenia dokumenty dołączone do wniosku, oraz porównuje program studiów, uzyskiwane efekty uczenia się i uprawnienia zawodowe, realizowane praktyki zawodowe oraz czas trwania studiów z programem studiów, uzyskiwanymi efektami uczenia się i uprawnieniami zawodowymi, realizowanymi praktykami zawodowymi oraz czasem trwania podobnych studiów prowadzonych w tej uczelni. W ocenie Sądu, w sytuacji gdy rektor - jako organ uczelni - po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego odmawia uznania dyplomu wydaje rozstrzygnięcie, które nie jest decyzją administracyjną i tym samym Kodeks postępowania administracyjnego nie stanowi podstawy jego wydania ani gwarancji procesowych dla ich adresatów. Warto w tym miejscu przywołać stanowisko NSA, dotyczące wprawdzie stosowanej procedury do wznowienia studiów, ale w którym podnosi kwestie mające znaczenie w rozpatrywanej sprawie. Otóż NSA stwierdza, że to nie forma działania przesądza o charakterze rozpatrywanej sprawy, lecz jej determinanty materialnoprawne. W sytuacji, w której prawodawca na poziomie regulacji ustawowej nie uregulował kwestii wznawiania studiów pozostawiając unormowania w tym zakresie organom uczelni w ramach przysługującej im autonomii należy przyjąć, że ocena charakteru tego rodzaju spraw powinna być dokonywana w oparciu o analizowane kompleksowo unormowania wewnętrzne uczelni, w tym również w zakresie przewidzianych form działania. (por. wyrok NSA z 17 października 2025 r., sygn. akt III OSK 2414/22). Zatem odmowa nostryfikacja dyplomu jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wymienione w tej regulacji prawnej akty nie są decyzjami i postanowieniami, należą do zakresu administracji publicznej, dotyczą zindywidualizowanego podmiotu, choć mogą też wykazywać cechy aktu generalnego, że powinny rozstrzygać władczo co do charakteru powiązania z uprawnieniami i obowiązkami określonymi w obowiązującym prawie. (por. uchwała NSA(7w) z 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I OPS 14/13). Ponadto akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., są podejmowane poza postępowaniem jurysdykcyjnym z właściwą mu formą decyzji lub postanowienia, co oznacza, iż odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, ile jego wykonywania, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008, Nr 5, poz. 51, s. 350 - 351). W badanej sprawie zgodnie § 6 ust. 1 Załącznika nr 1 do zarządzenia nr [...] z dnia 6 grudnia 2021r. stanowiącym Załącznik Nr 1 do zarządzenia nr [...] z dnia 30 stycznia 2020r. Regulamin postępowania w sprawie notyfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą prowadzonego w [...] w K. (dalej: Regulamin) obowiązującym w dacie złożenia wniosku Skarżącego - w dniu 16 lipca 2024 r. Uczelniana Komisja podjęła Uchwałę Nr [...] o konieczności złożenia przez Skarżącego egzaminu weryfikującego efekty uczenia się z zakresu: Chirurgia ogólna. Ginekologia i położnictwo. Pediatria, Choroby wewnętrzne. (karta 55 akt sądowych) O terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu Skarżący został powiadomiony drogą elektroniczną. (por. §7 ust. 2 Regulaminu) Komisja określiła próg zdawalności na poziomie 70%. (karta 52 akt administracyjnych) Egzamin odbył się w dniu 12 listopada 2024r., miał formę elektroniczną. Wnioskodawca ukończył egzamin z wynikiem 69% pozytywnych odpowiedzi. W tej sytuacji Uczelniana Komisja – na podstawie §7 ust. 8 Regulaminu – podjęła uchwałę z 18 listopada 2024r., nr [...] o odmowie uznania dyplomu. (karta 58 akt sądowych). Pismem z 25 kwietnia 2024r. (data wpływu 25 listopada 2024r.) złożył do Rektora informacje o nieścisłościach w pytaniach egzaminacyjnych. (karta 53 akt administracyjnych) Zostało ono przekazane do Przewodniczącej Uczelnianej Komisji celem ustosunkowania się. (karta 57 akt administracyjnych), która nie stwierdziła podstaw do ich uznania (karta 58 akt administracyjnych). W tej sytuacji – co wynika z § 5 ust. 5 Regulaminu - Rektor w dniu 16 grudnia 2024r. wydał decyzję o odmowie uznania dyplomu. (karta 60 akt administracyjnych) Następnie Skarżący działając na podstawie § 5 ust. 6 Regulaminu złożył do Rektora wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. (karta 61 akt administracyjnych) W ramach ponownie prowadzonego postępowania Rektor zwrócił się do Przewodniczącej Uczelnianej Komisji o dokonanie ponownej analizy wniosku z uwzględnienie, argumentów przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. (karta 70 akt administracyjnych). Zwrotną odpowiedź uzyskał Rektor pismem z 25 marca 2025r. (karta 71 akt administracyjnych) i na niej oparł swoją decyzję z 10 kwietnia 2025r. (kara 73 akt administracyjnych). W prowadzonym postępowaniu Sąd nie dopatrzył się uchybień, które miały wpływ na podjęte przez Rektora rozstrzygnięcie w sprawie. W badanej sprawie Sąd nie stwierdził okoliczności uzasadniających postawiony zarzut naruszenia równości. Zresztą sam Skarżący poza przywołaniem przepisów statuujących tę zasadę nie odniósł jej do sytuacji, w której miałaby być ona naruszona. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego czasu trwania postępowania nostryfikacyjnego ponad 90 dni, Sąd zauważa, że przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej Skarżący uczynił skargę na decyzję Rektora, a nie jego bezczynność organu lub przewlekłość postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Tym samym Sąd pozostając związany granicami sprawy ze skargi na decyzję Rektora (art. 134 § p.p.s.a), nie może analizować zagadnień dotyczących czasu procedowania przez ten organ. Sąd zaznacza przy tym, że znajdujące zastosowanie w sprawie normy prawne nie przewidują tak zwanego milczącego załatwienia sprawy, a więc upływ terminu wynoszącego 90 dni nie obligował Uczelni do wydania zaświadczenia o nostryfikacji stopnia naukowego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. ----------------------- (2