V SA/Wa 717/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lutego 2017 r. Nr (...) w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia odrzucić wniosek

Postanowieniem z 26 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.M., z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem ustawowego terminu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wyjaśnił, że za datę wniesienia skargi należało przyjąć dzień, w którym organ niewłaściwy nadał skargę na adres organu właściwego w sprawie, a to nastąpiło w dniu 17 marca 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął natomiast w dniu 9 marca 2017 r. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 2 maja 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 28 akt sądowych). Pismem procesowym z dnia 29 kwietnia 2017 r. (data nadania w UP) skarżący odniósł się do treści otrzymanej odpowiedzi na skargę z dnia 12 kwietnia 2017 r., uznając wnioski organu o odrzucenie skargi z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu za bezpodstawne. Następnie pismem z dnia 11 maja 2017 r. (data nadania w UP) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał na problemy natury osobistej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 tej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek skarżącego uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a.. Sąd wyjaśnia, iż termin siedmiu dni do złożenia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). W rozpoznawanej sprawie, przyjmując nawet najbardziej korzystny dla skarżącego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, tj. datę doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi – 2 maja 2017 r., należało uznać, iż wniosek skarżącego – nadany w dniu 11 maja 2017 r. – jest spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. Niezależnie od powyższego Sąd wyjaśnia, iż przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi wskazana przez skarżącego miała miejsce 13 lutego 2017 r. W dacie tej termin do wniesienia skargi nie został jeszcze wyekspirowany. Termin do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 9 marca 2017 r. Okoliczności te nawet w sytuacji merytorycznego rozpoznania wniosku nie mogły zatem w żaden sposób uprawdopodobnić braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, wniosek skarżącego jako spóźniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w sentencji postanowienia.