V SA/Wa 658/18

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Głównego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, posiada mieszkanie komunalne o pow. 40 m2, natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż otrzymuje emeryturę w wysokości 1.640 zł, zaś jego żona emeryturę w wysokości 1.270 zł. W uzasadnieniu opisał swoją sytuację życiową, przedstawił również miesięczne zobowiązania stałe i wydatki. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 718 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających środków na poniesienie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W szczególności stwierdzić należało, iż skarżący i jego żona utrzymują się z emerytur, których łączna wysokość nie pozwala na wydatki inne aniżeli niezbędne dla utrzymania. Wzięto także pod uwagę, iż małżonkowie nie posiadają oszczędności pieniężnych ani rzeczy ruchomych, które można spieniężyć, nie dysponują również zasobami pieniężnymi w wystarczającej wysokości, by można je przeznaczyć na koszty sądowe. W tej sytuacji uznać należało, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.