V SA/Wa 5390/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia 8 lipca 2021 r. nr DWP-SOKII.4205.89.2021.MW w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z 8 lipca 2021 r., doręczonym 13 lipca 2021 r. (k. 29 akt sąd.), [...] nie uwzględniło protestu skarżącej spółki od negatywnej oceny jej wniosku o dofinansowanie projektu. Skargę na ww. rozstrzygnięcie złożono w dniu 27 lipca 2021 r. przesyłając ją do organu, który przekazał skargę do tut. Sądu 28 grudnia 2021 r. (k. 9-10 akt sąd.). W związku z tym zauważyć należy, że zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: "ustawa wdrożeniowa"), skarżąca spółka zobligowana była złożyć skargę bezpośrednio do tut. Sądu w terminie 14. dni od dnia otrzymania informacji o nieuwzględnieniu protestu. Powołany przepis stanowi lex specialis względem ogólnego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu (art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wniesienie skargi za pośrednictwem organu nie znajduje zastosowania do skargi wnoszonej w trybie przepisów ustawy wdrożeniowej, zgodnie z jej art. 64 in fine. W związku z powyższym skarga niezłożona bezpośrednio do tut. Sądu mogłaby zostać przyjęta do rozpoznania wyłącznie w sytuacji, gdyby organ w terminie określonym w ww. art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej przekazał ją do sądu. Jak jednak zauważono, skarga została przesłana 28 grudnia 2021 r., tj. po upływie ww. terminu na jej złożenie (27 lipca 2021 r.). Przy tym z uwagi na wskazane uchybienie procedurze przewidzianej w ustawie wdrożeniowej, przesłanie tejże skargi przez organ po upływie 14-dniowego terminu odnosi skutek względem spółki. O tym bowiem, czy został dochowany termin do wniesienia środka zaskarżenia złożonego do niewłaściwego organu, rozstrzyga data przekazania korespondencji sądowi właściwemu (por. odpowiednio np. post. NSA o sygn. II FZ 718/18, CBOSA). Należy wobec tego podzielić wniosek organu, sformułowany w odpowiedzi na skargę, o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia (k. 24 in verso akt sąd.). Niezależnie od powyższego spółka nie opłaciła również, pomimo wezwania w tym zakresie, należnego wpisu od skargi. Przesyłkę z wezwaniem doręczono stronie w tzw. trybie zastępczym (awizo); wobec nieodebrania przesyłki z placówki operatora pocztowego uznano ją za doręczoną 24 stycznia 2022 r. Do dnia 16 lutego 2022 r. nie odnotowano wpływu należności z tytułu wpisu od skargi (k. 39-40 akt sąd.), tj. pomimo upływu terminu na dokonanie tej czynności wynikającego z art. 61 ust. 7 zdanie pierwsze ustawy wdrożeniowej. Również z powyższych powodów skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia. Notabene analogicznie nie przedstawiono, mimo wezwania w tym zakresie, dokumentu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowo-administracyjnym (k. 12 i 39 akt sąd.). Podstawę prawną niniejszego postanowienia stanowił art. 61 ust. 6 pkt 1 i 3 ustawy wdrożeniowej.