V SA/Wa 445/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Robert Żukowski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 24 sierpnia 2023 r., nr 14/23/IX-pouf. w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę.

M.K. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z 28 sierpnia 2024 r. nr BP137.65500.32.2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2024 r. starszy referendarz sądowy w powiązanej sprawie o sygn. akt V SPP 44/24 pozostawił wniosek o prawo pomocy strony skarżącej bez rozpoznania. Prawomocnym postanowieniem tut. Sądu 20 czerwca 2024 r. Sygn. akt V SPP 44/24 utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie w przedmiocie prawa pomocy. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego należnego w sprawie. Zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 15 lipca 2024 r. Pismem z dnia 22 lipca 2024 r. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zwrócił się o zawieszenie, umożliwienie mu rozpoznania sprawy oraz zbadanie bezstronności i niezawisłości Sędziego z uwagi na niepraworządne wezwanie o wpis. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2024 r. uznano, iż skarżący składa kolejny wniosek o prawo pomocy oraz o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności Sędziego wzywającego o wpis sądowy w sprawie. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2024 r. tut. Sąd w składzie wyznaczonym w drodze losowania do zbadania wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzeja Kani (tj. Przewodniczącego Wydziału V podpisującego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie) odrzucił wniosek Skarżącego. Doręczając Skarżącemu postanowienie z dnia 2 sierpnia 2024 r. pouczono go o niezaskarżalności tego postanowienia. Pismem z dnia 2 września 2024 r. Skarżący złożył pismo określane przez niego jako skarga na postanowienie z 2 sierpnia 2024 r. oraz o ponowne zbadanie bezstronności każdego Sędziego w tym Andrzej Kani. Następnie rozpoznając ponowny wniosek o prawo pomocy złożony w sprawie Zarządzeniem z dnia 20 września 2024 r. w sprawie o sygn. akt V SPP 197/24 starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o prawo pomocy Skarżącego wobec braku nadesłania formularza PPF. Rozpoznając Sprzeciw wniesiony od ww. zarządzenia tut. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej zwanej "ppsa") wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, przy czym w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor wykonania tego wezwania został określony w art. 220 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W okolicznościach tej sprawy Skarżący na etapie wnoszenia skargi nie uiścił należnego wpisu sądowego a badany wniosek o prawo pomocy został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania wobec jego nieusuniętych braków formalnych. W związku z prawomocnym odmowym załatwieniem wniosku o prawo pomocy wezwano Skarżącego– zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 czerwca 2024 r. – do uzupełnienia tego braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie tym Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, ale złożył wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego jak i nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie kwestionował przy tym wydanego zarządzenia o wpis sądowy co do zasady. W ocenie Sądu w składzie badającym sprawę wobec braku zażalenia na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego (prawidłowo pouczono o środkach zaskarżenia) zarządzenie do uiszczenia wpisu stało się prawomocne z dniem 22 lipca 2024 r. Skarżący realizując swoje prawo do obrony nie skorzystał z możliwości wniesienia zażalenia na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego ale zwrócił się o zbadanie niezawisłości i bezstronności Sędziego oraz ponownie zwrócił się o prawo pomocy. Po prawomocnym negatywnym rozpoznaniu wniosku o zbadanie niezawisłości i bezstronności Sędziego, który podpisywał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu Skarżący w terminie 7 dni winien uiścić wpis sądowy należny w sprawie a określony prawomocnym zarządzeniem do uiszczenia wpisu sądowego. Postanowienie wydane w tym przedmiocie doręczone zostało Skarżącemu 28 sierpnia 2024 r. Pobocznie wskazać należy, iż ponowny wniosek o prawo pomocy z uwagi na brak reakcji Skarżącego na wezwanie do usunięcia braków formalnych ponownie prawomocnie został rozpoznany w sposób negatywny. Natomiast pismo skarżącego z dnia 2 września 2024 r. kwestionujące niezaskarżalne postanowienie z 2 sierpnia 2024 r. nie może zostać rozpoznane z uwagi na brak ustawowego trybu do jego zbadania. Ponadto ewentualne okoliczności związane z zarzutami co do żądania o wyłączenie wszystkich sędziów zawarte w piśmie z 2 września 2024 r. mogłyby stanowić uzasadniony przedmiot oceny w przypadku merytorycznej oceny tej sprawy. W przypadku natomiast, jak ma to miejsce w tej sprawie, odrzucenia skargi ze względów formalnych wobec braku uiszczenia wpisu sądowego oraz dwukrotnego negatywnego rozpoznania wniosku o prawo pomocy z uwagi na braki formalne, kwestie związane z osobami rozstrzygającymi w sprawie mają charakter czynności obiektywnych opartych na treści prostych i oczywistych przepisów natury procesowej wobec obiektywnego stanu faktycznego sprawy (brak wpisu). Tym samym badanie bezstronności i niezawisłości sędziego orzekającego o odrzuceniu skargi (a tym bardziej badanie bezstronności i niezawisłości wszystkich sędziów w związku z odrzuceniem skargi) stanowiłoby naruszenie zasady ekonomiki procesowej i w żadnym stopniu nie znajduje swojego uzasadnienia w treści art. 5 a ustawy prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 t.j.) czy ewentualnym prawie strony do obrony jej praw. W przypadku bowiem uwzględniania ewentualnego zażalenia na odrzucenie skargi i usunięcia braków formalnych skargi wówczas stronie przed ewentualnym rozpoznaniem sprawy w sposób merytoryczny, przysługiwałoby prawo do zbadania niezawisłości i bezstronności wyznaczonego składu rozpoznającego sprawę (vide art. 5a ustawy prawo o ustroju sądów administracyjnych – wniosek może być złożony wobec składu rozpoznającego sprawę co do istoty). W takiej sytuacji w świetle wyżej przedstawionego stanu faktycznego sprawy i jej oceny prawnej Sąd miał obowiązek odrzucenia skargi.