II GZ 397/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 445/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

M. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA) skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z [...] sierpnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności odwołania. Zarządzeniem z 24 czerwca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 445/24, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, zakreślając termin 7 dni na jego uiszczenie, liczonym od daty doręczenia odpisu wskazanego zarządzenia, pouczając o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało przez skarżącego podjęte w placówce pocztowej 15 lipca 2024 r. (k. 68 akt sądowych). Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi (informacja na dzień 31 stycznia 2025 r. z rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - k. 69 akt sądowych). Postanowieniem z 31 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2024 r. poz. 935., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę w związku z brakiem uiszczenia wpisu od skargi, mimo prawidłowego wezwania do jego zapłaty. Pismem z 1 marca 2025 r. skarżący złożył w terminie zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Za niezasadnością zażalenia przemawia przede wszystkim treść przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Pismo nieopłacone nie wywołuje zatem żadnych skutków (zob. H. Knysiak-Sudyka, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając to na uwadze, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. zarządzeniem z 24 czerwca 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania wpisu sądowego od tej skargi pod rygorem jej odrzucenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd pierwszej instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej. W wezwaniu z 24 czerwca 2024 r. (k. 34 akt sądowych), będącym wykonaniem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z tej samej daty w sprawie V SA/Wa 445/24, prawidłowo zakreślono siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu, informując jednocześnie o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. o odrzuceniu skargi. Skarżący zaś nie przedstawił dokumentów, które potwierdzałyby uiszczenie wpisu od skargi w wyznaczonym terminie. Tym samym zażalenie skarżącego uznać należało za bezzasadne. Reasumując należy stwierdzić, że skoro wobec nieuiszczenia wpisu od skargi nie można było nadać jej prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem skarżącego – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – do jego wpłacenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, to niewykonanie tego wezwania w wyznaczonym terminie aktualizowało zastosowanie przesłanki z art. 220 § 3 p.p.s.a. i skutkowało odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.