V SA/Wa 4327/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – asesor WSA Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4327/21; 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi; 3. odrzucić skargę.

W dniu 7 września 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga [...] na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 4 maja 2021 r. nr RzPP-DPR-WPZ.45.46.2021.MB w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi. Decyzja ta nie została skierowana do skarżącego ani jego pełnomocnika. Skarżący i jego pełnomocnik odbierali każdą korespondencję kierowaną do nich. Nie dostali żadnego awiza, które dotyczyłoby przedmiotowej sprawy, a które nie byłoby odebrane. Ponadto pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że o fakcie wydania zaskarżonej decyzji skarżący jak i on powzięli informację z treści upomnienia z dnia 5 lipca 2021 r. Pełnomocnik skarżącego ponadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań skarżącego na okoliczność braki winy w niezachowaniu terminu. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4327/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4327/21, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 22 lutego 2022 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika organu z dnia 15 lutego 2022 r., w którym wskazano, że zaskarżana decyzja została przesłana na adres pełnomocnika skarżącego: [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jej wniesienie było niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."), albowiem w przedmiotowej sprawie nie doszło do doręczenia zaskarżonej decyzji, a tym samym nie otworzył się termin do jej zaskarżenia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżona decyzję została zwrócona od nadawcy z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu oraz zawrocie z uwagi na niepodjęcie w terminie. W myśl art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej "k.p.a.") w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Wyżej cytowany przepis umożliwia osiągnięcie w toku postępowania skutku doręczenia, warunkującego sprawność i prawną skuteczność podejmowanych przez organ czynności. Stwarza możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia przez uznanie, że nastąpiło doręczenie pisma, które de facto nie miało miejsca. Warunkiem zasadniczym zastosowania tego przepisu, oprócz zaistnienia wskazanych w nim przesłanek, jest prawidłowe zaadresowanie przesyłki zawierającej doręczane pismo, domniemanie doręczenia nie może mieć zastosowania do pisma błędnie zaadresowanego. W toku postępowania administracyjnego skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została przesłana do pełnomocnika ze wskazaniem adresu: [...]. Prawidłowy jednak adres pełnomocnika skarżącego to [...] Przesyła ta została zatem przesłana na błędny adres. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, nie doszło do skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji. Skoro zaś zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącemu, to nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W orzecznictwie przyjmuje się, że skoro wraz z czynnością doręczenia rozpoczyna się termin na zaskarżenie decyzji, to w sytuacji gdy do takiego doręczenia nie doszło, skorzystanie przez stronę ze środka prawnego, którego możliwość wniesienia otwiera się wraz z doręczeniem decyzji czyni ten środek prawny niedopuszczalnym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 12 listopada 2014 r., sygn. akt II CSK 297/14, OSNC 2015/12, poz. 142, wyrok NSA z 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1158/14, LEX nr 2033967). W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego, a w związku z tym termin do wniesienia skargi nie rozpoczął jeszcze swego biegu. Z tego powodu Sąd uznał złożoną skargę za niedopuszczalną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w pkt 3 sentencji postanowienia. Ponadto wyjaśnić należy, że w dniu 22 lutego 2022 r. do Sądu wpłynęła pismo pełnomocnika organu z dnia 15 lutego 2022 r., w którym wskazano, że zaskarżana decyzja została przesłana na adres [...]. Do pisma dołączono oryginał koperty, w której doręczano zaskarżona decyzję. Fakt ten powoduje, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4327/21, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Podnieść również należy, że stosownie do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym, że zaskarżona decyzja nie została skutecznie doręczona skarżącemu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu, o czym Sąd postanowił w pkt 2 sentencji postanowienia.