V SA/Wa 3439/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wołominie w przedmiocie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego postanawia: odrzucić skargę

M. K. (dalej "skarżący") pismem z 22 października 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wołominie w przedmiocie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego objęte zawiadomieniem z 30 września 2025 r. nr Z.AUT.145296990.E prowadzone przez organ egzekucyjny pod następującymi numerami spraw: 29787536 i 33668811, żądając zbadania czy w tych sprawach doszło do wszczęcia postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. W dniu 21 listopada 2025 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo organu przekazujące ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo jest poprzedzone analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Postępowanie przed sądem administracyjnym może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Na podstawie art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r., poz. 132 ze zm., dalej "u.p.e.a."), zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Stosownie do art. 54 § 3 u.p.e.a., skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Na podstawie art. 54 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym: 1) oddala skargę na czynność egzekucyjną; 2) uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala skargę. Na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 u.p.e.a.). W przypadku zaś uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ egzekucyjny: 1) uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną w całości albo w części; 2) usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej (art. 54 § 6 u.p.e.a.). Podkreślić również należy, że wniesienie skargi na czynność egzekucyjną nie wstrzymuje dalszej realizacji środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W uzasadnionych przypadkach organ egzekucyjny lub organ sprawujący nadzór może z urzędu wstrzymać dalszą realizację tego środka egzekucyjnego do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się ostateczne (art. 57 § 7 u.p.e.a.). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności. Ponadto wniesienie skargi na czynności egzekucyjne na podstawie art. 54 u.p.e.a. uruchamia postępowanie przed organem egzekucyjnym, które kończy się wydaniem postanowienia, a na które przysługuje zażalenie i dopiero po rozpoznaniu tego zażalenia przez organ II instancji stronie przysługiwałoby prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie skargi do tut. Sądu z pominięciem tego trybu jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi. Biorąc powyższe pod uwagę złożoną skargę na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wołominie w przedmiocie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego skarżącego należało uznać za niedopuszczalną. Wskazania przy tym wymaga, że skarżący skorzystał z prawa do złożenia skargi na ww. czynność egzekucyjną do organu egzekucyjnego, zaś Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wołominie postanowieniem z 14 listopada 2025 r. oddalił skargę na tę czynność egzekucyjną, zatem dopiero rozpoznanie zażalenia na to postanowienie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie i wydanie postanowienia w tym przedmiocie otworzy skarżącemu drogę do wniesienia skargi do tut. Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.