I GZ 501/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 października 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 292/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 6 października 2025 r., I SA/Gl 292/25 odrzucił skargę B. B. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] grudnia 2024 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy. B. B. (skarżąca) pismem z 31 stycznia 2025 r., wniosła skargę na postanowienie ZUS z [... grudnia 2024 r. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego 31 grudnia 2024 r. Termin na wniesienie skargi na zaskarżone postanowienie upływał skarżącej z dniem 30 stycznia 2025 r. Uzasadniając odrzucenie skargi WSA w Gliwicach podkreślił, że zaskarżone postanowienie organu zostało doręczone skarżącej 31 grudnia 2024 r. Termin na wniesienie skargi upływał zatem skarżącej z dniem 30 stycznia 2025 r. Skarżąca wniosła skargę 3 lutego 2025 r. (data nadania). W związku z powyższym skarżąca wniosła skargę już po upływie trzydziestodniowego terminu dla dokonania tej czynności. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 15 października 2025 r., opinię o braku podstaw do złożenia zażalenia w sprawie bowiem zaskarżone postanowienie WSA w Gliwicach odpowiadało prawu. Zaskarżone postanowienie Sąd I instancji doręczył (wraz z wyżej wymienioną opinią) skarżącej. Skarżąca osobiście wywiodła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia oraz przywrócenia terminu do złożenia skargi. Skarżąca przyznała, że z powodu depresji co potwierdzają zaświadczenia lekarskie nie dopełniła terminu do złożenia skargi w terminie. Uchybiła wyżej wymienionemu terminowi o 4 dni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie organu zostało doręczone skarżącej 31 grudnia 2024 r. Termin na wniesienie skargi upływał zatem skarżącej z dniem 30 stycznia 2025 r. Skarżąca wniosła skargę 3 lutego 2025 r. (data nadania). Decyzja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym zgodnie, z art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 30 stycznia 2025 r. Tymczasem skarżąca złożyła skargę w dniu 3 lutego 2025 r., (data nadania) za pośrednictwem operatora pocztowego tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi. Tym samym zaskarżone postanowienie WSA odpowiada prawu. Jedynie na marginesie NSA zauważa, że prawomocne zakończenie postępowania nie stoi samo przez się na przeszkodzie w przywróceniu terminu do dokonania czynności, która musiała być podjęta przed tym zakończeniem. Stąd też prawomocność postanowienia o odrzuceniu zażalenia, w rozumieniu art. 170 p.p.s.a., nie stoi na przeszkodzie przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia. Przeciwnie, przesłanką wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest albo niewniesienie zażalenia w terminie ustawowym, albo jego prawomocne odrzucenie z powodu uchybienia terminu lub nieuiszczenia wpisu (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 września 1968 r., sygn. I PZ 49/68, Lex nr 6397; J. Krajewski [w:] Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem. Pod red. J. Jodłowskiego i K. Piaseckiego, Warszawa 1989, t. I, s. 274). Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej i zażalenie na odrzucenie pisma z powodu uchybienia terminu do dokonania tej czynności wyłączają się wzajemnie. Jeżeli strona twierdzi, że dokonała czynności w terminie, a sąd błędnie uznał, iż uchybiła terminowi, powinna wnieść zażalenie. Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny tylko wówczas, gdy strona nie neguje uchybienia terminu i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. W tej sytuacji wnoszenie zażalenia jest bezcelowe (por. J. Krajewski [w:] Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem. Pod red. J. Jodłowskiego i K. Piaseckiego, Warszawa 1989, t. I, s. 277; także Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 3 października 2002 r., sygn. I CZ 120/02, Lex nr 74409; z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. I CZ 198/01, Lex nr 53302; z dnia 4 października 2001 r., sygn. I CZ 116/01, Lex nr 52578; z dnia 15 listopada 1999 r., sygn. I CZ 174/99, Lex nr 78410; z dnia 10 listopada 1998 r., sygn. III CKN 874/98, Lex nr 78415). Argumenty jakie wskazała skarżąca w zażaleniu warunkują jego rozpoznanie przez Sąd I instancji jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.