V SA/Wa 2362/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na aktualnym urzędowym formularzu PPF, po uzupełnieniu braków formalnych) skarżąca J. Z. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast w myśl art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Finansów z [...] czerwca 2016 r. nr [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] lutego 2016 r. nr [...] oddalające jako nieuzasadnioną skargę na czynności egzekucyjne w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym z majątku skarżącej na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia zdrowotne. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 2/15, sprawy ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych wydawane w toku egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. Skarżąca jest zatem z mocy ustawy zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W świetle powyższego, rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne. Zatem postępowanie zainicjowane przedmiotowym wnioskiem podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.