V SA/Wa 2195/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Asesor WSA - Iwona Kozłowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2022 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 grudnia 2016 r. nr BON.III.5222.268.11.2016.AC w przedmiocie nakazu zwrotu środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z dnia 7 lutego 2017 r. J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji rozstrzygnięcie organu. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 480/17 uchylono zaskarżoną decyzję. Na skutek skargi kasacyjnej organu, wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2022 r. sygn. akt I GSK 2320/18 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem z dnia 31 października 2022 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne. W tej sytuacji zasadnym było umorzenie postępowania, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w sentencji postanowienia.