V SA/Wa 2172/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Arkadiusz Tomczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej z dnia 29 czerwca 2023 r. nr K/VIII/10/2023 w przedmiocie skreślenia z rejestru farmaceutów postanawia: odrzucić skargę

Skarżąca K.K., pismem z 30 sierpnia 2023 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V z 17 października 2023 r. skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 17 października 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia skarżącej odpisów powyższych zarządzeń na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 6 listopada 2023 r. (pierwsze awizo) i 14 listopada 2023 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącą podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 21 listopada 2023 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do skarżącej (k. 34 akt sąd.), z adnotacją doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia wydania niniejszego orzeczenia ani brak formalny skargi, ani brak fiskalny skargi (co potwierdza informacja z rejestru opłat sądowych z 29 listopada 2023 r.) nie zostały usunięte przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – w skrócie: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b). Podkreślenia wymaga, że niezachowanie wymogów formalnych może skutkować wezwaniem przez Sąd strony skarżącej do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Z kolei w myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powołana regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie, wobec niemożności doręczenia skarżącej przesyłki sądowej - zawierającej odpis wezwania do usunięcia braku formalnego skargi i braku fiskalnego skargi - w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. zostały one pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej Warszawa122. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącej - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu 6 listopada 2023 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 14 listopada 2023 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienia o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości ich odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 6 listopada 2023 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 20 listopada 2023 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na skarżącą obowiązków procesowych upływał z dniem 27 listopada 2023 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła ani braku formalnego skargi, ani braku fiskalnego skargi. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.