V SA/Wa 1895/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzje Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 kwietnia 2024 r. nr 4/WD/DEKiD/2024 w przedmiocie określenia kwoty dotacji celowej przypadającej do zwrotu postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić na rzecz [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 438 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego wpisanego do rejestru opłat sądowych pod pozycją 32406 z 27 września 2024 r.

[...] (dalej zwana "skarżącą" lub "spółka") wniosła skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 kwietnia 2024 r. nr 4/WD/DEKiD/2024 utrzymującą w mocy decyzję Ministra Obrony Narodowej nr 3/WD/DEKiD/2023 w przedmiocie określenia dotacji celowej przypadającej do zwrotu. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2024 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie reprezentowania skarżącej spółki tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 16 sierpnia 2024 r. (z.p.o. k. 28 akt sądowych). Do Sądu wpłynęło pismo z 30 sierpnia 2024 r. od skarżącej spółki wraz z uwierzytelnioną informacją odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego określającą sposób reprezentacji spółki oraz wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia powyższego dokumentu. Skarżąca poinformowała, że z uwagi na konieczność wyjazdu poza Warszawę w celu podjęcia opieki nad matką, nie zdołała w zakreślonym przez Sąd terminie przedłożyć uwierzytelnionego odpisu z KRS. Sąd postanowieniem z 31 stycznia 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Sąd w uzasadnieniu odniósł się w pierwszej kolejności do terminowości złożenia wniosku przez spółkę stwierdzając, że Sąd nie jest w stanie ocenić, czy spółka złożyła wniosek w ciągu wymaganego, siedmiodniowego terminu biegnącego od ustania przeszkody, gdyż prócz argumentów zawartych we wniosku – prezesa zarządu spółki, powołując się na konieczność wyjazdu poza Warszawę i opiekę nad matką, nie przedstawiła dodatkowych informacji, dokumentów. Następnie Sąd dokonał oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminu po stronie spółki przedstawiając stanowisko, iż do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (np. powódź, pożar), czy nagła choroba strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 w zw. z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym w przypadku spółki prawa handlowego jest co do zasady odpis z rejestru przedsiębiorców (KRS), czyli dokument do którego przedstawienia wezwana strona skarżąca została zobowiązana. W orzecznictwie przyjmuje się, że niedochowanie wskazanych wymogów stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FZ 155/19). Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienia NSA z dnia: 31 stycznia 2025 r. sygn. III OZ 7/25, z dnia 13 grudnia 2024 r. sygn. II OZ 642/24). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Prezes Zarządu Spółki – pomimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 16 sierpnia 2024 r. - nie uzupełnił w wyznaczonym terminie ww. braków formalnych skargi, tj. nie przedstawił dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącej spółki, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego. Podkreślić należy, że obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu osób prawnych, tj. przedłożenia sądowi odpisu z rejestru przedsiębiorców (KRS) spoczywa na stronie skarżącej. Rolą sądu nie jest bowiem wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FZ 155/19; z 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2456/15). Powyższego stanowiska, nie zmienia także okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 979) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru (postanowienie NSA z 11 września 2024 r., II OZ 437/24). Z uwagi na powyższe, wobec nieuzupełnienia braku formalnego, skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, który upłynął z dniem 23 sierpnia 2024 r. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt. I. sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt II sentencji).