V SA/Wa 1866/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2021 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu oddala skargę.

Przedmiotem skargi B. S. (dalej: "Skarżąca", "Strona") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO", "organ II instancji", "organ odwoławczy") z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] (dalej: "organ I instancji") nr [...] z [...] lipca 2020 r. w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: Skarżąca, prowadząca Niepubliczne Przedszkole [...] w S., w latach 2017 – 2018 otrzymała z budżetu miasta S. dotację w wysokości 5.084.155,34 zł na działalność oświatową, z przeznaczeniem na dofinansowanie realizacji zadań przedszkola w zakresie kształcenia, wychowywania i opieki, w tym profilaktyki społecznej i wykorzystania wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących ponoszonych przez przedszkole. W wyniku przeprowadzonej kontroli, którą objęto lata 2017-2018 uznano, że suma 13.046,51 zł, stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, na którą składają się: - kwota 5.291,52 zł wykorzystana na wynagrodzenia pracowników, które zostały zrefundowane przez Urząd Pracy, co spowodowało podwójne finansowanie, - kwota 4.398,99 zł przeznaczona na zakup ekspresu do kawy, - kwota 3.356,00 zł stanowiąca zwrotu podatku od nieruchomości właścicielowi budynku przy ul. [...], w którym prowadzona była działalność edukacyjno-oświatowa. Organ stwierdził, że ww. wydatki nie mogą zostać zaliczone do związanych z realizacją zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Decyzją z [...] lipca 2020 r. organ I instancji określił Skarżącej wysokość przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 13.046,51 zł wraz z odsetkami. SKO decyzją z [...] sierpnia 2020 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie z [...] lipca 2020 r. W pierwszej kolejności organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja z [...] lipca 2020 r. została zaskarżona jedynie częściowo, tj. wyłącznie w zakresie kwoty 7.754,99 zł, stanowiącej dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem na pokrycie podatku od nieruchomości oraz zakup ekspresu do kawy. Wobec powyższego przedmiotem ponownego merytorycznego rozpoznania była decyzja w zakresie określonym w odwołaniu. Następnie organ II instancji odnosząc się kolejno do zakwestionowanych wydatków wskazał, że środki przeznaczone na zakup ekspresu do kawy oraz zwrot podatku od nieruchomości nie mogły pochodzić z dotacji. Wyjaśniono, że zgodnie z art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1481, 1818, 2197), dalej: "u.s.o." środki dotacji powinny być przeznaczone na realizację zadań z zakresu kształcenia, wychowywania i opieki wychowanków przedszkola. Wobec powyższego kwota 4.398,99 zł wydatkowana w 2017 r. na zakup ekspresu do kawy stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. W ocenie SKO zakup ww. urządzenia, które zgodnie z twierdzeniem Skarżącej, służyło opiekunom dzieci i pracownikom (terapeutom) oraz było wykorzystywane w trakcie spotkań z rodzicami wychowanków placówki, stanowił wydatek związany z ogólną działalnością osoby prowadzącej przedszkole jako przedsiębiorcy, a nie działalnością wychowawczą i edukacyjną. Dlatego też, nawet jeżeli zakup ekspresu pozwalał na częstowanie rodziców w trakcie spotkań, to nie było to związane bezpośrednio z działalnością oświatową rozumianą jako proces kształcenia, wychowania i opieki. Odnośnie natomiast kwoty 3.356,00 zł, stanowiącej pokrytą z dotacji należność tytułem zwrotu podatku od nieruchomości wskazano, że zapewnienie warunków lokalowych do działania przedszkola należy do organu prowadzącego to przedszkole, zaś koszty utrzymania lokalu (w tym również czynszu najmu), co do zasady służą bezpośrednio celom określonym w art. 90 ust, 3d u.s.o. W odniesieniu do powyższego wyjaśniono, że w celu zapewnienia warunków lokalowych dla funkcjonowania przedszkola, organ prowadzący zawarł umowę najmu budynku położonego przy ul. [...] w S., z przeznaczeniem na działalności edukacyjno-oświatową. W § 3 ust. 5 przedmiotowej umowy zamieszczony został zapis, zgodnie z którym: "Najemca zobowiązuje się do zwrotu uiszczonego przez wynajmujących podatku od nieruchomości". Jednakże w ocenie SKO obowiązku pokrycia podatku od nieruchomości obciążającego właściciela wynajmowanej nieruchomości, niezależnie od jego zamieszczenia w treści umowy najmu, nie można potraktować jako wydatku poniesionego bezpośrednio w celu kształcenia, wychowania i opieki. W świetle powyższego – zdaniem organu odwoławczego – ww. wydatki nie mogły zostać uznane jako poniesione w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, ani też jako wydatki bieżące, bowiem bez ich poniesienia placówka mogła prowadzić i prowadziła bieżącą działalność dydaktyczną, wychowawcza i opiekuńczą. Podsumowując, organ II instancji podkreślił, że dotacja służy dofinansowaniu określonych zadań placówki oświatowej, a nie sfinansowaniu wszelkiej działalności przedszkola. Zatem wydatki związane z zakupem ekspresu do kawy oraz zwrotem podatku od nieruchomości nie służyły realizacji zadań przedszkola określonych w art. 90 ust. 3d u.s.o., zostały zatem poniesione z naruszeniem zasad gospodarowania środkami publicznymi określonych w art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz.869.), dalej: "u. f. p." Skarżąca nie zgodziła się z powyższą decyzją i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła naruszenie: - art. 251 ust. 1 u.f.p. - poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że dotacja udzielona na podstawie art. 90 ust. 3d u.s.o. podlega zakresowi regulacji ww. przepisu, a co za tym idzie musi zostać rozliczona przez organ prowadzący do dnia 31 grudnia roku, w którym dotacja została udzielona, - art. 252 u.f.p. - polegające na tym, że decyzja o zwrocie dotacji została wydana bez podstawy prawnej, jaką przewidziano dla tego rodzaju spraw jedynie w przepisie art. 169 ust. 6 u.f.p. - wobec czego istotny wpływ na wynik sprawy polegał na tym, że zaskarżona decyzja nie może się ostać w porządku prawnym jako wydana bez podstawy prawnej, - art. 90 ust. 3d u.s.o. oraz art. 35 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 17, 278), dalej: "f.z.o." polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że dotacja, o której mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. oraz przepisach ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie może być wykorzystywana na pokrycie wydatków wskazanych przez Skarżącą jako podlegających rozliczeniu z dotacji; - art. 8 ust. 2 i art. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z zasadami: zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa oraz prawidłowej legislacji, wynikającymi z zasady demokratycznego państwa prawnego zawartej w art. 2 Konstytucji RP - poprzez ich niezastosowanie i dokonanie rażąco arbitralnej wykładni art. 90 ust. 3d u.s.o. i art. 35 f.z.o. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że działalność placówki edukacyjnej jest możliwa, o ile zapewnione jej zostaną odpowiednie warunki. W ocenie Skarżącej przyjmując nawet, że podstawową działalnością statutową przedszkola jest realizacja zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, nie można nie zauważyć, że aby zrealizować kształcenie, wychowanie i opiekę, podjąć należy ciąg czynności o charakterze merytorycznym, administracyjnym i obsługowym, a zadania te należy rozumieć całościowo. Mając na uwadze powyższe Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem orzekających w sprawie organów, że wydatki poniesione na zakup ekspresu do kawy oraz zwrot podatku od nieruchomości wykorzystane zostały niezgodnie z przeznaczeniem. Strona podniosła, że nabyty ekspres do kawy służył opiekunom dzieci i pracownikom (terapeutom), był wykorzystywany w trakcie spotkań z rodzicami wychowanków placówki, co w ocenie Skarżącej - stanowiło realizację funkcji wychowawczej placówki. Strona podkreśliła, że z uwagi na wzrost poziomu życia korzystanie z tego rodzaju urządzenia uznać należy za obowiązującą powszechnie normę. Skarżąca zakwestionowała również ustalenia organów odnośnie kwoty 3.356 zł wydatkowanej na zwrot podatku od nieruchomości właścicielowi budynku. W ocenie Strony z dotacji mogą być finansowane wszystkie wydatki związane z prowadzeniem bieżącej działalności przedszkola, a w związku z czym także ten wydatek może być sfinansowany z dotacji oświatowej przeznaczonej na realizację kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. W ocenie Skarżącej koszty związane z korzystaniem z cudzej nieruchomości wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności edukacyjnej są bezspornie wydatkami podlegającymi rozliczeniu z dotacji. Strona zauważyła, że obowiązek zwrotu podatku od nieruchomości określony został w umowie najmu, a ze względu na zasadę swobody umów mógł zostać w niej zawarty i jako taki jest zgodny z obowiązującymi przepisami. W ocenie Strony obowiązek ten należy przyrównać do zapłaty części wynagrodzenia należnego z tytułu korzystania z nieruchomości, nie zaś z perspektywy przepisów podatkowych, które do organu prowadzącego przedszkole nie mają zastosowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przywołany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organowi można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa. Przedmiot sporu w rozpatrywanej sprawie stanowi okoliczność, czy ustalona przez Prezydenta Miasta [...] kwota 7.754,99 zł, podlega zwrotowi do budżetu Miasta [...] jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Na kwotę tę składają się: 4.398,99 zł wydatkowane w 2017 r. na zakup ekspresu do kawy, 3.356,00 zł wydatkowane (1 678 zł w 2017 r. oraz 1 678 zł w 2018 r.) tytułem zwrotu właścicielowi nieruchomości przy ul. [...] podatku od nieruchomości. Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności zauważyć należy, że cel, na jaki może być przeznaczona dotacja określają przepisy art. 90 ust. 3d u.s.o. obowiązujące do 31 grudnia 2017 r. oraz przepisy art. 35 f.z.o. mające zastosowanie od 1 stycznia 2018 r. Zgodnie z tymi przepisami, niepubliczne przedszkole niebędące przedszkolem specjalnym otrzymuje na każdego ucznia z budżetu gminy dotację w wysokości równej podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola w części oświatowej subwencji ogólnej dla gminy. Odnośnie rodzajów wydatków na które przeznaczone mogą zostać przedmiotowe dotacje, zalicza się do nich dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej: 250% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1287) w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1, -150% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek, aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej w publicznym lub niepublicznym przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej publiczne lub niepubliczne przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kwot określonych w lit. a, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341, 622, 1287 i 2020), 2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących: książki i inne zbiory biblioteczne, środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach, sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, meble, pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania. Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że art. 90 ust. 3d u.s.o. pozwala na finansowanie z dotacji wyłącznie wydatków przeznaczonych w sposób bezpośredni na realizację zadań przedszkola w zakresie wychowania, kształcenia i opieki, przy czym dotacje mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków dotowanego przedszkola. W tym miejscu zauważyć należy, że w u.f.p. określono trzy typy dotacji, tj. : celowe (art. 127 u.f.p.), przedmiotowe (art. 130 u.f.p.) oraz podmiotowe (art. 131 u.f.p.). Przyjmuje się, że rozróżnienie typów dotacji w przepisach u.f.p. poczynione w odniesieniu do wydatków budżetu państwa ma zastosowanie także do dotacji z budżetów jednostek samorządu terytorialnego (por. wyrok TK z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. K 19/07). Zgodnie z treścią art. 131 u.f.p., przez dotację podmiotową należy rozumieć środki przeznaczone wyłącznie na dofinansowanie działalności bieżącej konkretnego podmiotu, w zakresie określonym w odrębnej ustawie lub umowie międzynarodowej. W myśl zaś art. 127 u.f.p. dotacje celowe są przeznaczone na realizację określonych zadań. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że dotacja, o której mowa w art. 90 ust. w ust. 1a-3b u.s.o., ma charakter dotacji podmiotowo-celowej, gdyż "udziela się jej jednostkom spoza sektora finansów publicznych na cel ogólnego dofinansowania ich bieżącej działalności statutowej" (zob. M. Pilich, Ustawa o systemie oświaty. Komentarz, System Informacji Prawej Lex 2015 - komentarz do art. 80 oraz wyrok NSA z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1593/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z treści art. 90 ust. 3d u.s.o., wydatkowanie dotacji jest ograniczone poprzez wskazanie celów, którym ma ona służyć, a przy tym mogą być one wykorzystywane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki. Rola dotacji oświatowej nie polega zatem na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez przedszkole bądź jednostkę prowadzącą przedszkole, czy też pokrywania wszelkich ich wydatków. Nie sposób przyjąć, że dotacja może być wydatkowana na każdy cel. Wbrew stanowisku Skarżącej, dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danego przedszkola lub placówki, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Z kolei wydatki, które jedynie pośrednio przyczyniają się do realizacji celu, o którym mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. nie podlegają finansowaniu z dotacji, o której mowa w art. 90 ust. 3 u.s.o. Prawidłowo zatem organy uznały w rozpoznawanej sprawie, że wydatki organu prowadzącego przedszkole, tj. kwota 4.398,99 zł wydatkowana w 2017 r. na zakup ekspresu do kawy oraz kwota 3.356,00 zł wydatkowana (1.678 zł w 2017 r. oraz 1.678 zł w 2018 r.) tytułem zwrotu podatku od nieruchomości, nie mogą być uznane za bieżące wydatki przedszkola określone w art. 90 ust. 3d u.s.o. Rację ma zatem organ odwoławczy wskazując, że wydatki te stanowią dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Sąd uznał za prawidłowe stanowisko SKO, zgodnie z którym zakup ekspresu do kawy stanowił wydatek związany z ogólną działalnością osoby prowadzącej przedszkole jako przedsiębiorcy, a nie działalnością wychowawczą i edukacyjną (v. wyrok WSA w Bydgoszczy z 14 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 125/18, wyrok WSA w Szczecinie z 24 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 169/17). Podobnie ocenić należy wydatek poniesiony tytułem zwrotu podatku od nieruchomości w wysokości 3.356,00 zł. Jak wynika z akt sprawy organ prowadzący, w celu zapewnienia warunków lokalowych dla funkcjonowania przedszkola, zawarł umowę najmu budynku położonego przy ul. [...] w S., z przeznaczeniem na działalność edukacyjno-oświatową. W § 3 ust. 5 umowy zamieszczony został zapis, zgodnie z którym: "Najemca zobowiązuje się do zwrotu uiszczonego przez wynajmujących podatku od nieruchomości". W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z podatku od nieruchomości zwalnia się: publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne objęte systemem oświaty oraz prowadzące je organy, w zakresie nieruchomości zajętych na działalność oświatową. Zgodnie z powyższym, zwolnieniu podlegają nieruchomości i obiekty budowlane będące własnością podmiotu - jednostki organizacyjnej objętej systemem oświaty. W niniejszej sprawie Skarżąca jest najemcą budynku, w którym prowadzone jest przedszkole, nie jest natomiast właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Podatnikiem podatku od nieruchomości pozostaje zaś jej właściciel. Jednocześnie właściciel budynku, który sam nie prowadzi działalności oświatowej nie będzie mógł być zwolniony z podatku, ponieważ zwolnienie jest podmiotowym zwolnieniem i obejmuje jedynie jednostki objęte systemem oświaty oraz prowadzące je organy (v. wyrok WSA w Szczecinie z 26 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1164/16, wyrok NSA z 20 września 2017 r., sygn. akt II FSK 1088/17). Nie można zatem uznać, aby zapłata na rzecz wynajmującego obciążającego go podatku od nieruchomości, związana była bezpośrednio z działalnością wychowawczą i edukacyjną przedszkola. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje również treść § 3 ust. 5 umowy najmu, zgodnie z którą Skarżąca zobowiązała się do zwrotu uiszczonego przez wynajmujących podatku od nieruchomości. Zwrot podatku od nieruchomości winien bowiem być sfinansowany z innych środków niż dotacja oświatowa, która przeznaczona jest na realizację kształcenia, wychowania i opieki w tym profilaktykę społeczną. Raz jeszcze podkreślić należy, że dotacja służy dofinansowaniu określonych zadań placówki oświatowej, a nie sfinansowaniu wszelkiej działalności przedszkola. Mając powyższe na uwadze, zakwestionowanych wydatków nie można było uznać za wydatki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wydatki te poniesione zatem zostały z naruszeniem zasad gospodarowania środkami publicznymi określonych w art. 44 ust. 3 pkt 1 u.f.p. Jednocześnie zgodnie z ust. 1 art. 252 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem (...) podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem (...) (ust. 5). Nie można zatem podzielić podnoszonego w skardze zarzutu, że decyzja o zwrocie dotacji wydana została bez podstawy prawnej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 1256/18 "zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Zatem warunkiem wystąpienia z żądaniem zwrotu dotacji jest stwierdzenie przez organ, że dotacja została "wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem". Ustalenia w tym zakresie stanowią element stanu faktycznego, a więc muszą być dokonane w postępowaniu wyjaśniającym, według reguł określonych w k.p.a. (zob. art. 67 ust. 1 u.f.p.)". Ponadto zauważyć należy, że zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje z mocy prawa stosownie do treści art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) w związku z art. 2 § 2 tej ustawy, zaś sama decyzja w przedmiocie zwrotu dotacji ma charakter deklaratoryjny (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2240/13; wyrok NSA z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt II GSK 2190/14). W ocenie Sądu niezrozumiały jest zarzut naruszenia art. 251 ust. 1 u.f.p. - poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że dotacja udzielona na podstawie art. 90 ust. 3d u.s.o. podlega zakresowi regulacji ww. przepisu, a co za tym idzie musi zostać rozliczona przez organ prowadzący do dnia 31 grudnia roku, w którym dotacja została udzielona. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby orzekające w sprawie organy zarzucały Stronie brak wykorzystania dotacji w ww. terminie. Przyczyną zobowiązania do zwrotu dotacji był natomiast fakt jej wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem bowiem przeznaczona została na wydatki, które nie podlegają finansowaniu z dotacji, o której mowa w art. 90 ust. 3 u.s.o. Podsumowując wskazać należy, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa, w tym zasad określonych w Konstytucji w art. 2, art. 8 i art. 178 ust. 1. Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa zarzucanych w skardze, ani też innych naruszeń, które miałyby charakter istotnego naruszenia zasad lub istotnego naruszenia procedury. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów w trybie przewidzianym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U., poz 374, ze zm.), albowiem w związku intensyfikacją rozwoju epidemii przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, a nie można jej przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.