V SA/Wa 1807/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 29 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] na decyzję Ministra Zdrowia z dnia 4 lipca 2023 r. nr DLD.4100.8.2023.MS w przedmiocie uchylenie uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: - odrzucić sprzeciw.

Decyzją z dnia 4 lipca 2023 r. Minister Zdrowia uchylił w całości uchwałę Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie z dnia 8 lutego 2023 r. nr 336/P-IX/23 w sprawie wykreślenia wpisu lekarza dentysty [...] do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą – lekarza wykonującego działalność leczniczą w formie praktyki lekarskiej. Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie wniosło sprzeciw na ww. decyzję. W odpowiedzi Minister Zdrowia wniósł o oddalenie sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako – "p.p.s.a" do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775) pojęcia strony nie można odnieść do podmiotu występującego w sprawie w charakterze organu administracyjnego, dopuszczenie zaś możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który orzekał w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej zaś - uprawnienia strony, która kwestionuje takie rozstrzygnięcie poprzez skargę lub sprzeciw. Odnosi się to także do organu pierwszej instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, lex nr 197511). Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że w systemie prawa obowiązuje zasada, według której rola organu orzekającego nie może być łączona, bądź zamienna z rolą strony w danej sprawie. W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony przez Okręgową Radę Lekarską w Warszawie, który działała w sprawie jako organ pierwszej instancji. Organ, który wydał decyzję (uchwałę) w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi (sprzeciwu) do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może być bowiem wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli instancyjnych, a zatem może być uruchamiane tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005 r. sygn. akt I OPS 2/15). Podsumowując stwierdzić należy, że Okręgowa Rada Lekarska w Warszawie, której Prezydium wydało w I instancji uchwałę w sprawie wykreślenia wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą w formie praktyki lekarskiej, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia sprzeciwu do Sądu. Nie jest bowiem dopuszczalna sytuacja, aby Okręgowa Rada Lekarska w tej samej sprawie występowała raz jako organ wydający orzeczenie merytoryczne, a innym razem jako podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W tym stanie rzeczy, sprzeciw jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. 64b § 1 p.p.s.a.