V SA/Wa 1700/17

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... lipca 2017 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia pozostałej do spłaty należności przypadającej agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A.K. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w tym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z mężem, małżonkowie nie posiadają majątku, użytkują gospodarstwo rolne, a podstawą utrzymania jest dochód z jego prowadzenia w wysokości 4.287,73 zł rocznie. Do kosztów miesięcznego utrzymania Skarżąca zaliczyła lekarstwa i opłaty za media (prąd, woda, śmieci). Skarżąca przedstawiła kserokopię decyzji z 22 kwietnia 2016 r. na łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2017 r., pismo ARiMR w sprawie przeprowadzenia kontroli na miejscu w gospodarstwie Skarżącej, zaświadczenie o dochodowości gospodarstwa rolnego w 2015 r., kserokopię decyzji Wójta Gminy C. z 23 marca 2017 r. w sprawie przyznania zasiłku okresowego w wysokości 141,64 zł w marcu 2017 r. oraz w wysokości 326,64 zł okresie od 1 kwietnia 2017 r. do 31 lipca 2017 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ocena zasadności wniosku o prawo pomocy polega na dokonaniu porównania wysokości obciążeń finansowych w postępowaniu sądowym z rzeczywistymi możliwościami płatniczymi wnioskującej strony, biorąc pod uwagę jej wydatki niezbędne dla utrzymania. Rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie zależy od uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Mając na uwadze obowiązujące regulacje prawne oraz stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji majątkowej Skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych w tym wpisu od skargi. Skarżąca prowadzi z mężem gospodarstwo rolne. Uprawiane grunty należą do najsłabszej klasy gleb tj. V, VI (zgodnie z załączonym do akt administracyjnych zaświadczeniem stwierdzającym powierzchnię prowadzonego gospodarstwa). Zadeklarowany roczny dochód z gospodarstwa wynosi 4.287,73 zł. Skarżąca korzysta z pomocy społecznej, co wynika z przedstawionej kserokopii decyzji Wójta Gminy C. z 23 marca 2017 r. w sprawie przyznania zasiłku okresowego w wysokości 141,64 zł w marcu 2017 r. oraz w wysokości 326,64 zł okresie od 1 kwietnia 2017 r. do 31 lipca 2017 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że konieczność przyznania zasiłku celowego stwierdził pracownik socjalny po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego. Ponadto na podstawie decyzji z 17 lutego 2016 r. Prezes ARiMR odroczył termin spłaty należności przypadającej agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej do 1 marca 2017 r. z uwagi na trudną sytuację finansową Strony. Aktualnie z uwagi na stan zdrowia Skarżąca ponosi wysokie wydatki na leki i przebywa na zwolnieniu lekarskim. W związku z powyższym, zwolnienie Strony od konieczności uiszczenia kosztów sądowych i umożliwienie tym samym realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, należy uznać za uzasadnione. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.