V SA/Wa 1665/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S. A. w [...] na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę.

[...] S. A. z siedzibą w Warszawie wystąpiła ze skargą na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] lipca 2017 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Skarga została sporządzona w dniu 18 sierpnia 2017 r., jednakże nie została podpisana. W skardze wskazano jedynie, iż "w imieniu i na rzecz" Spółki działają: M. S. oraz M. C. Do skargi nie załączono żadnego dokumentu potwierdzającego uprawnienie wskazanych osób do działania w imieniu Spółki. Zarządzeniem z dnia 19 września 2017 r. skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez osoby uprawnione do reprezentacji Spółki oraz złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie tych osób do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem z dnia 19 września 2017 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja obejmująca wezwanie z dnia 21 września 2017 r. do usunięcia braków formalnych skargi, jak również odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została przesłana na wskazany w skardze adres i doręczona do rąk M. C. w dniu 4 października 2017 r. (potwierdzenie na k. 10 akt sądowych), mimo tego braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Skarżąca Spółka nie opłaciła również wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), w sentencji postanowienia.