V SA/Wa 1604/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. D. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia 18 maja 2023 r. znak: DLD.4100.7.2023.MS w przedmiocie odmowy wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić N. D. kwotę 200 zł (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 14 czerwca 2023 r. pod pozycją 18531.

N. D. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 15 czerwca 2023 r. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia 18 maja 2023 r. znak: DLD.4100.7.2023.MS w przedmiocie odmowy wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. W odpowiedzi na skargę z dnia 19 lipca 2023 r. organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 12 sierpnia 2023 r. skarżąca poinformowała Sąd o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając przesłanki określone w treści wyżej cytowanego przepisu stwierdzić należy, że na gruncie niniejszej sprawy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, dlatego Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji.