V SA/Wa 1548/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 16 maja 2022 r. nr OR07-65000-OR0731032/21/22 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) nakazać ściągnąć od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) kwotę 200 (słownie: dwustu) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z 10 czerwca 2022 r. skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 16 maja 2022 r. w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych. W skardze strona domagała się uchylenia ww. rozstrzygnięcia i przywrócenia wniosku o dofinansowanie do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyjaśniając, że w wyniku ponownej analizy sprawy uznano, że zaistniały przesłanki do uchylenia ww. rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy i przywrócenia wniosku do dalszej oceny. Powyższe twierdzenie znajduje potwierdzenie w aktach sprawy – vide doręczone stronie skarżącej 13 lipca 2022 r. pismo organu z 1 lipca 2022 r. o przywróceniu wniosku na drogę ponownej oceny oraz o uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia z 16 maja 2022 r. W tym stanie rzeczy postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu ww. przepisu. Organ uwzględnił bowiem żądanie skargi w całości. Z tych powodów orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Nieuiszczony wpis od skargi, stosownie do art. 223 § 2 ww. ustawy, Sąd nakazał ściągnąć od organu. Z akt sprawy wynika bowiem, że organ działał w warunkach autokontroli wydanego rozstrzygnięcia (art. 54 § 3 ww. ustawy). Stąd też spoczywał na nim obowiązek poniesienia kosztów postępowania (art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Obowiązek ów aktualizuje się również w sytuacji, gdy wpis od skargi nie został przez stronę uiszczony na skutek skonsumowania postępowania sądowo-administracyjnego w ramach rozstrzygnięcia autokontrolnego (vide post. NSA o sygn. I GZ 108/22, CBOSA). Końcowo Sąd zauważa, że w granicach niniejszej sprawy (art. 134 § 1 ww. ustawy) ocenie podlegało, czy organ uczynił zadość żądaniu skargi, tj. ziszczenie się przesłanki bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ww. ustawy. Natomiast badanie rozstrzygnięcia autokontrolnego pod kątem jego obligatoryjnych elementów (w szczególności wskazania, czy działanie miało miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa) wykracza poza przedmiot zaskarżenia w tej sprawie.