V SA/Wa 1535/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2022 r., [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. nakazać ściągnąć od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Skarżący, Ł. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) maja 2022 r., (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W odpowiedzi na skargę organ poinformował Sąd, że wniosek skarżącego został przywrócony do dalszej oceny i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. W wykonaniu zarządzenia z 18 lipca 2022 r., pismem z 21 lipca 2022 r. (k. 13) wezwano skarżącego do wskazania, czy w związku z informacją przekazaną przez organ cofa skargę w niniejszej sprawie. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 26 lipca 2022 r. (z.p.o. k. 20). Do dnia wydania postanowienia skarżący nie udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy, pismem z (...) czerwca 2022 r. znak (...), stanowiącym odpowiedź na pismo strony z (...) czerwca 2022 r., znak (...) (skarga), organ poinformował skarżącego o przywróceniu do Biura Wsparcia Inwestycyjnego (...) Oddziału Regionalnego ARiMR, złożonego przez niego w dniu 20 września 2021 r., wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych". W ocenie Sądu, wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia nastąpiło w efekcie uwzględnienia żądania strony zawartego w treści skargi. Mając na uwadze powyższe dalsze prowadzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Stwierdzając, że organ działał w trybie autokontroli uznać należy, że spoczywał na nim obowiązek poniesienia kosztów postępowania. Mając na uwadze okoliczność, że w niniejszej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony wraz z wniesieniem skargi, Sąd - kierując się ekonomiką procesową - odstąpił od wzywania strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i nakazał ściągnąć od organu na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 złotych, odpowiadającą wpisowi sądowemu od skargi. Za niecelowe Sąd uznał bowiem wzywanie strony skarżącej o uiszczenie wpisu od skargi w trybie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i następnie zasądzanie od organu na rzecz skarżącego kwoty odpowiadającej wpisowi sądowemu od skargi stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z treści art. 223 § 2 p.p.s.a. jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji w oparciu o art. 223 § 2 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a.