V SA/Wa 1504/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Asesor WSA - Michał Podsiadło, , Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Fundacji ... w J. na czynność Starosty ... w przedmiocie przyznania i wypłaty kwoty dotacji za lipiec 2020 r. oddala skargę.

Przedmiotem skargi Fundacji [...] w J. będącej organem prowadzącym [...] Szkoły. [...] Szkoła Podstawowa [...] w J. (dalej: skarżąca lub strona) jest czynność przyznania i wypłaty dotacji za lipiec 2020 r. w zaniżonej wysokości. Strona w skardze na czynność przyznania i wypłaty dotacji zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania: 1) art. 19 ust. 5, art. 26 ust. 1 w zw. z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1930 ze zm., dalej: u.f.z.o.) w zw. z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 grudnia 2019 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2020 (Dz.U. z 2019 r. poz. 2446) wraz z załącznikiem - Algorytm podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego na 2020 r. poprzez ich błędne zastosowanie i nieprzyznanie przez Starostę [...] w lipcu 2020 r. dotacji na uczniów przyjętych do "[...] Szkoły. [...] Szkoły Podstawowej [...]" od dnia 1 lipca 2020 r. oraz niedokonanie wypłaty dotacji w prawidłowej wysokości, uwzględniającej rzeczywistą liczbę uczniów w jednostce prowadzonej przez skarżącą, podczas gdy dotacja na rzecz strony powinna zostać przyznana i wypłacona na rzeczywistą liczbę uczniów, w tym z uwzględnieniem tych uczniów, którzy zostali przyjęci od dnia 1 lipca 2020 r., co w konsekwencji spowodowało wypłacenie skarżącej dotacji w wysokości niższej niż należna ustawowo oraz naruszyło jej oczywisty interes prawny; 2) art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez nieprzyczynienie się przez Starostę [...] do starannego i zgodnego z przepisami prawa przeprowadzenia postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej dotacji za lipiec 2020 r., podważenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i naruszenie słusznego interesu strony , bez uzasadnionej ku temu podstawy faktycznej oraz prawnej. Mając na uwadze powyższe zarzuty strona wniosła o: 1) stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności względem skarżącej w części dotyczącej raty dotacji za sierpień 2020 r. (powinno być lipiec – dopisek sądu); 2) uznanie uprawnienia skarżącej do wypłaty na jej rzecz nieprzyznanej w lipcu 2020 r. kwoty dotacji w wysokości 12.860,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie; 3) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania; 4) dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów: a) zaświadczenia nr [...] - na okoliczność wpisu strony do ewidencji szkół i placówek niepublicznych w powiecie otwockim; b) informacji o faktycznej liczbie uczniów w miesiącu lipcu 2020 r., metryczki subwencji oświatowej oraz informacji Starosty Otwockiego o miesięcznych stawkach dotacji w roku 2020 - na okoliczność ustalenia wysokości należnej stronie dotacji za lipiec 2020 r. W ocenie strony organ dokonał wadliwie zaskarżonej czynności. Wadliwości tej, zdaniem strony, należy upatrywać w tym, że organ administracji nie przekazuje dotacji na tych uczniów, którzy do szkoły lub oddziału przedszkolnego zostali przyjęci od dnia 1 lipca 2020 r., przyjmując w tym zakresie stan liczby uczniów z czerwca 2020 r. Takie działania jest niezgodne z treścią w szczególności art. 19 ust. 5, art. 26 ust. 1 oraz 34 ust. 2 u.f.z.o., które stanowią, że dotacja przekazywana jest na każdego ucznia. W związku z tym przyznając dotację za miesiąc lipiec 2020 r. organ dotujący naruszył przepisy u.f.z.o., gdyż wypłacił dotację w wysokości niższej, niż wynikająca z przepisów prawa, nie uwzględniając rzeczywistej liczby uczniów w szkole i oddziale przedszkolnym. Skarżąca zauważyła, że w dniu 30 lipca 2020 r. otrzymał przelew tytułem dotacji oświatowej w wysokości 240.067,35 zł (w tym dotacja w ramach rozdziałów: 1) 80102 - 162.121,19 zł, 2) 80105 - 72.604,98 zł, 3) 85404 - 5.341,18 zł). Dotacja ta nie uwzględnia rzeczywistej liczby uczniów w placówce na łączną kwotę 12.860,80 zł. Strona wskazała, że dotacje są przekazywane na każdego ucznia w placówce wychowywania przedszkolnego, szkole lub placówce (tj. na faktyczną, rzeczywistą liczbę uczniów w danym miesiącu). Termin podania comiesięcznej liczby uczniów określa w uchwale organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Ponadto w sprawie uczniowie uczęszczający do szkoły prowadzonej przez stronę, odbywają zajęcia objęte orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego, również w miesiącach wakacyjnych, tj. lipcu czy sierpniu. Tym samym przyjęcie nowych uczniów od lipca nie może budzić żadnych wątpliwości. Starosta [...] natomiast, w ocenie skarżącej powinien ustalić liczbę uczniów w szkole zgodnie z rzeczywistym jej stanem, czego nie uczynił i przyjął za miesiąc lipiec liczbę dzieci z czerwca. Zdaniem strony takie działanie nie znajduje podstaw w treści obowiązujących przepisów. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie, gdyż w jego ocenie dotacja za miesiąc lipiec 2020 r., została przyznana i wypłacona prawidłowo. Organ wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom strony nie przyjmował stanu liczbowego uczniów z czerwca 2020 r., nie uznał jednak zwiększenia liczby uczniów w lipcu 2020 r., opierając się na przepisach prawa oświatowego i statucie Niezwyczajnej Szkoły. Z informacji miesięcznej o ilości uczniów w miesiącu lipcu 2020 r. złożonej przez stronę wynika, że w stosunku do miesiąca czerwca 2020 r. liczba uczniów była wyższa o 3 uczniów. Z informacji uzyskanych od strony wynika, że uczniowie ci zostali przyjęci do szkoły na podstawie umów z 21 maja, 1 czerwca oraz 4 czerwca 2020 r. na czas określony od 1 lipca 2020 r. do końca bieżącego etapu edukacyjnego. Zdaniem Starosty [...], przyjęcie do szkoły dodatkowych uczniów od lipca jest niezgodne z prawem, gdyż [...] Szkoła (jako szkoła niepubliczna podstawowa) jest placówką feryjną (art. 14 ust. 3 pkt 7 w związku z art. 168 ust. 4 pkt 6 lit. a) ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910 ze zm., dalej: Prawo oświatowe) i zajęcia edukacyjne powinny zostać zakończone 24 czerwca 2020 r. - zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. poz. 1603 ze zm.) i ferie powinny trwać do 31 sierpnia. W ocenie organu powyższe stanowisko potwierdzają również zapisy Rozdziału VI ust. 2 Statutu "[...] Szkoły" w których wskazano, że szkoła działa w ciągu całego roku z przerwami ustalonymi w przepisach dotyczących organizacji roku szkolnego. Ponadto uczniowie, którzy uczęszczali do innej szkoły i zakończyli zajęcia dydaktyczne 24 czerwca 2020 r. (uzyskując, bądź nie uzyskując promocji) mogą być przeniesieni do innej szkoły z dniem 1 września 2020 r., bowiem rok szkolny, zgodnie z art. 94 Prawo oświatowe, rozpoczyna się 1 września każdego roku, a kończy z dniem 31 sierpnia następnego roku. Zatem w ocenie organu strona prowadząca szkołę nie powinna prowadzić zajęć dydaktycznych, opiekuńczych, wychowawczych i terapeutycznych po 24 czerwca 2020 r. i przyjmować nowych uczniów od lipca 2020 r., a tym bardziej wykazywać ich w informacjach miesięcznych za lipiec 2020 r. Co więcej z informacji pochodzącej od samej szkoły wynika, że w okresie od 13 lipca do 16 sierpnia 2020 r. w tej szkole trwała przerwa wakacyjna oraz że wszyscy pracownicy i dyrektor przebywają na urlopach wypoczynkowych. Dlatego też zdaniem organu dotacja została przyznana i wypłacona prawidłowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że sąd rozpoznał sprawę na podstawie art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842, dalej: ustawa COVID), który stanowi, że w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a. oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 – dalej: k.p.a.), jak i z normami prawa materialnego mającymi zastosowanie w sprawie, sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to jest prawidłowe. Stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. W sprawach skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa (art. 146 § 2 p.p.s.a.). W powyższym kontekście, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż sąd uwzględniając skargę, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Reasumując należy stwierdzić, że uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne (dokonana czynność byłaby inna, a skarżona czynność jest bezskuteczna). Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego (stwierdzeniem bezskuteczności czynności), o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga również to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przed przystąpieniem do oceny merytorycznej należy zauważyć, że w najnowszym orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości możliwość zaskarżenia czynności ustalenia i wypłaty dotacji. Zwraca się uwagę, że art. 47 u.f.z.o. stanowi, że czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynność z zakresu administracji publicznej dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa i nie jest przy tym decyzją administracyjną lub postanowieniem, niemniej jednak jest formą działania administracji publicznej objętą właściwością sądu administracyjnego. Powinna być skierowana do zindywidualizowanego podmiotu. Zatem aktualnie (tj. po wejściu w życie u.f.z.o. z dniem 1 stycznia 2018 r.) czynności dokonywane w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji oświatowej stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, które kontrolowane są przez sądy administracyjne (patrz postanowienie NSA z 20 listopada 2020 r. sygn. akt I GSK 1414/20 oraz NSA z 13 marca 2021 r. I GSK 162/21). Tym samym sąd uznał, że skarga jest dopuszczalna. W przedmiotowej sprawie spór sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy po zakończeniu roku szkolnego i przyjęciu nowych uczniów przed rozpoczęciem kolejnego roku szkolnego (w okresie ferii letnich) organowi prowadzącemu szkołę przysługuje dotacja na tych "nowych" uczniów za okres ferii wakacyjnych (lipiec, sierpień). Zdaniem skarżącej przysługuję i dlatego też wnosi o ponowne ustalenie i wypłacenie należnej dotacji. Zdaniem organu nie, gdyż przyjęcie ucznia nastąpiło w okresie feryjnym. W ocenie sądu w powyższym sporze rację należy przyznać organowi. W sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Z akt wynika, że szkoła prowadzona przez skarżącą jest szkołą niepubliczną, otrzymuje dotację oświatową na podstawie art. 26 ust. 1 u.f.z.o., który stanowi, że niepubliczne szkoły, w których realizowany jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego. W ramach prowadzonej przez stronę szkoły niepublicznej zorganizowano oddział przedszkolny, do którego także skarżąca otrzymuje dotację (na każdego ucznia) na mocy art. 19 ust. 5 u.f.z.o. Przepis ten stanowi, że niepubliczna szkoła podstawowa specjalna, w której zorganizowano oddział przedszkolny, otrzymuje na każdego ucznia oddziału przedszkolnego z budżetu powiatu dotację w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia niepełnosprawnego oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej w części oświatowej subwencji ogólnej dla powiatu. W sprawie nie jest sporne w jaki sposób ustala się dotację na ucznia niepełnosprawnego, a więc, że zastosowanie znajduje ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, a w szczególności art. 28 ust. 6 tej ustawy oraz, że subwencja oświatowa (wysokość kwoty części oświatowej subwencji ogólnej) dla danej jednostki samorządu terytorialnego ustalana jest w oparciu o algorytm wynikający z rokrocznie wydawanego przez Ministra Edukacji Narodowej rozporządzenia. Na 2020 r. minister ten wydał rozporządzenie z dnia 12 grudnia 2019 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego na rok 2020 (Dz. U. poz. 2446). W ustawie o finansowaniu zadań oświatowych wyjaśniono także w art. 34 ust 1, że dotacje, o których mowa m.in. w art. 26 ust. 1 oraz art. 19 ust. 5 są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego. W ust. 2 tego przepisu wskazano, że dotacje, o których mowa m. in. w art. 26 ust. 1 oraz art. 19 ust. 5, są przekazywane na każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju ucznia, wychowanka, uczestnika zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, będącego w danym miesiącu roku budżetowego odpowiednio dzieckiem objętym wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniem, wychowankiem, uczestnikiem zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczem kwalifikacyjnego kursu zawodowego odpowiednio w placówce wychowywania przedszkolnego, szkole lub placówce. W sprawie także znajdują zastosowanie przepisy uchwały Nr [...] Rady Powiatu w [...] z dnia [...] listopada 2019 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Powiatu [...] dla niepublicznych szkół placówek oraz trybu przeprowadzenia kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania. Jednakże przepisy tej uchwały nie są niezbędne do rekonstrukcji normy prawnej i co najważniejsze w sprawie ich zastosowanie nie jest sporne. Mając na uwadze powyżej powołane przepisy pozornie może wydawać się, że roszczenie strony jest zasadne, a więc skoro skarżąca wykazała dodatkowych uczniów za miesiąc lipiec 2020 r., to na tych "nowych" uczniów powinna otrzymać dotację, gdyż dotacja przysługuje na każdego ucznia uczęszczającego do szkoły, co oznacza, że dotacja wypłacana jest na każde dziecko, przyjęte i zapisane do szkoły. W ocenie sądu jednak do rekonstrukcji normy prawnej sama wykładnia językowa art. 19 ust. 5, art. 26 ust. 1 i art. 34 ust. 1 i 2 u.z.f.o. jest niewystarczająca, gdyż nie uwzględnia dalszych przepisów ustawy o finansowaniu zadań oświaty. Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 1 u.f.z.o. dotacje, o których mowa w m.in. art. 19 ust. 5 i art. 26 ust. 1, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, na podstawie umowy o pracę (...), aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej (...), b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212), 2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących: a) książki i inne zbiory biblioteczne, b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach, c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, d) meble, e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne (...). W ust. 2 art. 35 u.z.f.o. ustawodawca wskazał, co należy rozumieć przez wydatki bieżące poprzez odwołanie się do art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W ust. 4 art. 35 u.f.z. o. ustawodawca wyjaśnił, że dotacja, o której mowa w art. 16-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, przekazana na uczniów i wychowanków, posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych oraz na uczniów oddziałów integracyjnych w szkołach może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań związanych z organizacją kształcenia specjalnego, o którym mowa w art. 127 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz na organizację zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, o których mowa w art. 36 ust. 17 ustawy - Prawo oświatowe. Przez wydatki, o których mowa w ust. 4, należy rozumieć w przypadku: przedszkoli specjalnych, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych specjalnych, szkół specjalnych oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy - Prawo oświatowe - wydatki, o których mowa w ust. 1 (art. 35 ust. 5 pkt 1). Mając na uwadze powołany art. 35 u.f.z.o. należy stwierdzić jednoznacznie, że dotacja ma być przeznaczona na dofinansowanie realizacji zadań szkół (i innych placówek) w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacja musi być wykorzystana na pokrycie wydatków bieżących tej placówki oraz zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W sprawie ustalono, czemu skarżąca nie zaprzecza, że z informacji miesięcznej o ilości uczniów w miesiącu lipcu 2020 r. złożonej przez Fundację [...] wynika, iż w stosunku do miesiąca czerwca 2020 r. liczba uczniów w [...] Szkole była wyższa o 3 uczniów. W stosunku do miesiąca czerwca przybyło w lipcu: 1 dziecko "oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej specjalnej w wieku 6 lat i powyżej z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym" oraz 2 uczniów "klas I-III w szkole podstawowej specjalnej, w tym 1 dziecko z niepełnosprawnością sprzężoną i 1 dziecko z autyzmem, w tym z Zespołem Aspergera" (dodatkowo jedno dziecko zostało objęte w tym czasie wczesnym wspomaganiem rozwoju). Powyższe potwierdziła skarżąca, która na zapytanie organu wyjaśniła, że w miesiącu lipcu nastąpił wzrost o trzech nowych uczniów, z którymi umowy o kształcenie zostały zawarte w dniach 21 maja, 1 czerwca oraz 4 czerwca 2020 r. na czas określony od 1 lipca 2020 r. do końca bieżącego etapu edukacyjnego. [...] Szkoła, jak zasadnie zauważył Starosta [...], podlega tym samym przepisom co szkoła publiczna, a więc m.in. zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 7 w zw. z art. 168 ust. 4 pkt 6 lit. a Prawa oświatowego stosuje organizację roku szkolnego ustaloną dla szkół publicznych. W samym także Statucie szkoły skarżąca podała (Rozdziału VI ust. 2 Statutu "[...] Szkoły"), jak zauważył organ i czemu strona nie zaprzecza, że szkoła działa w ciągli całego roku z przerwami ustalonymi w przepisach dotyczących organizacji roku szkolnego. Potwierdzeniem powyższego była informacja przesłana do Oświaty Powiatowej w [...] w dniu 10 lipca 2020 r. wskazująca, że od 13 lipca do 16 sierpnia 2020 r. w tej szkole trwa przerwa wakacyjna oraz że wszyscy pracownicy i dyrektor przebywają na urlopach wypoczynkowych. Mając na uwadze art. 35 u.z.f.o. trzeba wskazać, że przyjęcie "nowych" uczniów od 1 lipca 2020 r., w okresie ferii letnich, a więc po zakończeniu rocznych zajęć dydaktyczno-wychowawczych, które zakończyły się w myśl § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. poz. 1603, ze zm.) 24 czerwca 2020 r. (ferie letnie trwają od dnia 25 czerwca do 31 sierpnia - § 3 ust. 1 pkt 4) nie spowoduje, że dotacja na tych uczniów zostanie przeznaczona na dofinansowanie realizacji zadań szkół (i innych placówek) w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Podkreślenia bowiem wymaga, że uczniowie ci stanął się dopiero uczniami konkretnej klasy (oddziału przedszkolnego) dopiero z nowym rokiem szkolnym, który rozpoczyna się po 31 sierpnia 2020 r. Co więcej także konkretna jednostka samorządu terytorialnego otrzymuje subwencję oświatową na podstawie danych zebranych na dzień 30 września (art. 11 u.f.z.o.), a więc po rozpoczęciu danego roku szkolnego. Dodatkowo po rozpoczęciu roku szkolnego (do 30 września), co do zasady dana szkoła, aby otrzymać dotację ma obowiązek m.in. przekazać informację o planowanej liczbie uczniów (dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju itp.) do organu dotującego i przekazać dane do systemu informacji oświatowej (art. 33 u.f.z.o.). Tym samym w ocenie sądu niedopuszczalne jest w wypadku szkół, które zakończyły zajęcia dydaktyczno-edukacyjne (i przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego) zwiększanie ilości uczniów, na które dana placówka otrzymuje dotację. Przyjmując argumentację skarżącej należałoby w miesiącach letnich (ferii letnich) zmniejszać liczbę uczniów np. o absolwentów, którzy dostali się do szkoły ponadpodstawowej (lub zmienili szkołę na inną), czego oczywiście skarżąca nie czyni, przyjmując i słusznie, że rok szkolny trwa od 1 września do 31 sierpnia (art. 94 Prawa oświatowego), a więc że za okres ferii letnich stronie należy się dotacja do uczniów, którzy byli uczniami tej placówki w czerwcu. Należy również podkreślić szczególną specyfikę tej dotacji, gdyż z jednej strony ma ona charakter przedmiotowy (na realizację celów w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej), a z drugiej strony jej wysokość zależy od każdego ucznia i przypisanej mu wagi. Dlatego też wydatkowanie tej dotacji musi być związane z uczniem i realizacją zadań szkoły w stosunku do ucznia, a skoro w miesiącach letnich w stosunku do określonego ucznia szkoła nie realizuje zadań, to taka dotacja na "nowego" ucznia się nie należy. Inaczej natomiast przedstawia się sytuacja dotycząca dotacji na "starych" uczniów lub absolwentów i dotacja w wypadku takich osób przekazywana jest także w miesiącu lipcu i sierpniu. Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 7 u.f.z.o. w przypadku niepublicznych szkół, w których zajęcia dydaktyczno-wychowawcze w klasach (semestrach) programowo najwyższych kończą się w kwietniu lub czerwcu, dotacja, o której mowa w ust. 1 i 2, przysługuje również na każdego absolwenta szkoły do końca roku szkolnego, w którym absolwent ukończył szkołę. W ocenie sądu skoro dotacja przysługuje również na każdego absolwenta (w klasie programowo najwyższej), do końca roku szkolnego, to tym bardziej dotacja przysługuje na ucznia, który absolwentem nie jest i dalej kontynuuje naukę. Mając powyższe na względzie skarżąca nie powinna prowadzić zajęć dydaktycznych, opiekuńczych, wychowawczych i terapeutycznych po 24 czerwca 2020 r. i przyjmować nowych uczniów od lipca 2020 r., a tym bardziej wykazywać ich w informacjach miesięcznych za lipiec 2020 r. Nowi bowiem uczniowie w świetle przepisów prawa nie byli uczniami tej szkoły w roku szkolnym 2019/2020 (przyjęto ich po zakończeniu roku szkolnego) i tym samym dotacja na nich nie przysługuje. Stanął się oni uczniami tej szkoły dopiero w roku szkolnym 2020/2021. Wobec powyższego zupełnie niezasadny jest argument skarżącej, że uczniowie uczęszczający do Niezwyczajnej Szkoły odbywają zajęcia objęte orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, również w miesiącach wakacyjnych, tj. w lipcu i sierpniu, gdyż takich zajęć zgodnie z przepisami nie mogą odbywać (uczniowie, także ci objęci orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego mają ferie). Co więcej twierdzenie to kłuci się również z informacją o feriach w szkole we wskazanym powyżej okresie. Na marginesie tego wątku należy także zauważyć, że prawodawca krajowy zarówno co do niepublicznych szkół w których jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, jak i niepublicznych szkół w których taki obowiązek nie jest realizowany zastrzegł, że dotacja przysługuje tylko jednej szkole. W pierwszym wypadku, to zastrzeżenie ma charakter obiektywny, a więc można być uczniem tylko jednej szkoły, w której realizowany jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki – można być uczniem jednej szkoły podstawowej lub np. jednego liceum. W drugim przypadku ustawodawca krajowy wskazał, że dotacja może przysługiwać tylko jednej szkole nie realizującej obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki – patrz art. 27 u.f.z.o. Odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w skardze, to sąd przeprowadził wskazane w skardze dowody. Sąd jednakże uznał, że w sprawie spór sprowadzał się do sporu w zakresie prawa, a nie faktów. Z racji tego, że sąd uznał argumentację organu w zakresie sporu co do prawa za zasadną, to kwestia istnienia określonych dokumentów nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu co do prawa nie mogła przyczynić się do zmiany stanowiska w sprawie. Innymi słowy wskazane w skardze dokumenty miałyby co najwyżej znaczenie dla sprawy w wypadku podzielenia argumentacji skarżącej co do prawa, czego sąd nie uczynił. Na zakończenie tego wątku zauważenia wymaga również, że dowody te znane były organowi orzekającemu, który nie kwestionował istnienia tych dokumentów. Sąd podziela stanowisko Starosty [...] w zakresie przywołanej przez stronę uchwały z 26 marca 2019 r. Kolegium RIO w Gdańsku oraz wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych, gdyż odnoszą się one do przedszkoli. "[...] Szkoła" jest szkołą podstawową z oddziałem przedszkolnym i nie podlega odmiennym regulacjom dotyczącym przedszkola. Prawidłowo zauważył organ, że przedszkola są placówkami nieferyjnymi, natomiast w "[...] Szkole" oddział przedszkolny funkcjonuje w ramach szkoły i obowiązują oddział przedszkolny regulacje dotyczące szkoły. Poza tym organ zauważył, a strona temu nie zaprzeczyła, że skarżąca nie prowadzi przedszkola (prowadzi tylko oddział przedszkolny), gdyż nie posiada odrębnego wpisu w ewidencji prowadzonej przez Gminę [...] (przedszkole musi uzyskać odrębny wpis w ewidencji prowadzonej przez gminę, gdyż przedszkola są prowadzone przez gminy, a nie starostwa). Sąd zauważa, że skoro prawidłowo organ zastosował przepisy prawa materialnego, to w sprawie nie mógł naruszyć art. 8 k.p.a, gdyż w sprawie, co do zasady to nie fakty były przedmiotem sporu (organ co prawda kwestionował wyliczenia samej skarżącej, jednakże to nie wyliczenia były istotą sporu), a jedynie prawo. W sprawie w ocenie składu orzekającego Starosta [...] nie uchybił zasadzie zaufania do organów państwa i w sposób prawidłowy ustalił wysokość należnej dotacji i ją wypłacił. Strona nie kwestionuje dokonanych wyliczeń przez organ, a jedynie kwestionuje, że nie uwzględnił on rzeczywistej ilości uczniów w miesiącu lipcu. Zatem sąd w tym miejscu uznaje, że wyliczenia organu są prawidłowe i wynikają z przedstawionego zarówno skarżącej stanowiska zawartego w piśmie z 27 sierpnia 2020 r., jak i z odpowiedzi na skargę. Mają powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.