V SA/Wa 1438/14

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] 2014 r. [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

B. S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, korzysta z użyczonego mieszkania o pow. 30 m2, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku podała, iż źródłem jej utrzymania jest emerytura, której miesięczna wysokość po potrąceniu kwot dochodzonych w drodze egzekucji wynosi 860 zł. Wnioskodawczyni wskazała także, iż na jej miesięczne wydatki składają się: wydatki na leczenie – około 200 zł oraz opłaty eksploatacyjne – 200 zł, zaś pozostałą kwotę dochodu przeznacza na wyżywienie i inne niezbędne potrzeby życiowe. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego dochodu, który pozwoliłby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wskazać w szczególności należy, iż wobec skarżącej prowadzona jest egzekucja administracyjna, w toku której zajęto otrzymywane świadczenie emerytalne w dopuszczalnej części. Nadto zauważyć należało, iż nie posiada ona nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem jej za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.