II GZ 414/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 284/14 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Zarządu Województwa P. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Bk 284/14 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez [...] decyzji Zarządu Województwa P. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym: [...] (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na decyzję Zarządu Województwa P. w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. , składając jednocześnie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że dokonanie zapłaty za zwrot dotacji pochodzących ze środków unijnych - w wysokości [...] zł, - spowoduje, że sytuacja finansowa przedsiębiorstwa, które prowadzi ulegnie znacznemu pogorszeniu oraz, że będzie to miało bezpośredni związek ze spadkiem rentowności przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji podkreślił, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżąca nie uzasadniła w sposób prawem wymagany spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W złożonym wniosku skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ogólne stwierdzenia o doprowadzeniu do niekorzystnej sytuacji finansowej nie przesądzają, że w sprawie zachodzi wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudnie do odwrócenia skutki. [...] wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego zmiany i wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Województwa P. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez zignorowanie faktu, iż wykonanie decyzji przed jej kontrolą sądowoadministracyjną obarczone jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki poprzez nie wzięcie pod uwagę faktu, iż przedsiębiorstwo [...] nie ma środków na wykonanie decyzji z uwagi na fakt, że w ostatnim roku podatkowym poniosło straty w wysokości [...] zł, a w obecnym roku podatkowym przychód przedsiębiorstwa jest prawie równy kosztom prowadzenia działalności, w związku z czym zapłata nienależnie naliczonej kwoty [...]zł z odsetkami spowoduje utratę płynności finansowej przez przedsiębiorstwo i doprowadzi do zatoru płatniczego, w tym zapewne konieczności zwalniania pracowników i ograniczenia działalności. Skarżąca wniosła również o: - dopuszczenie dowodu z zeznania podatkowego za rok 2013, - wyciągu z umowy na kredyt inwestycyjny pod umowę o dofinansowanie, - potwierdzenie wpłaty raty kredytu, na okoliczność faktu, iż przedsiębiorstwo [...] znajduje się na granicy rentowności i wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a także iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując zarzuty i treść uzasadnienia zażalenia oraz materiał znajdujący się w aktach sprawy, stwierdzić należało, że ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez [...] decyzji dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa. W art. 61 § 3 p.p.s.a. określono przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z powyższym przepisem, Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jeżeli w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168). Domagając się wstrzymania wykonania aktu, skarżący zobowiązany jest wykazać, że poprzez jego wykonanie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest zatem wskazanie przez wnioskodawcę na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała zaistnienia po jej stronie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podnoszone przez skarżącą argumenty nie zostały uprawdopodobnione. W uzasadnieniu wniosku skarżąca ograniczył się jedynie do gołosłownych, w żaden sposób nieudokumentowanych twierdzeń, w szczególności nie przedstawiła żadnych dokumentów wskazujących na jej aktualną sytuację majątkową i ewentualny wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na tę sytuację. Z kolei załączone do zażalenia PIT-36L jest niekompletny (w aktach znajduje się jedynie pierwsza strona zeznania). Przy tym brakuje w nim prezentaty wpływu tego dokumentu do Urzędu Skarbowego względnie dowodu jego dostarczenia pocztą. Z tych względów powyższego dokumentu nie można uwzględnić badając sytuację materialną skarżącej pod kątem spełniania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. również i pozostałe dokumenty załączone do zażalenia nie zmieniają powyższej oceny. W rozpoznawanym przez Sąd I instancji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie uprawdopodobniła i nie udokumentowała, że po jej stronie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przedstawionych do zażalenia dokumentów nie wynika również jaka jest sytuacja majątkowa i finansowa skarżącej. W związku z powyższym nie sposób określić czy wykonanie decyzji miałoby taki wpływ na sytuację majątkową i finansową skarżącej, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostałyby spełnione. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w świetle charakteru zaskarżonej decyzji (zobowiązującej skarżącą do zwrotu środków europejskich przeznaczonych na dofinansowanie projektu) możliwość jej wykonania nie może spowodować znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność zwrotu udzielonego dofinansowania nie stanowi sama w sobie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Nadto wskazać należy, że dofinansowanie ze środków europejskich stanowi dodatkowe źródło dochodów skarżącej, a zatem pomniejszenie kwoty tego dofinansowania nie spowoduje uszczerbku w majątku skarżącego (tak: postanowienie NSA z 18 września 2013 r., II GZ 512/13). Podkreślenia wymaga również fakt, że skarżąca powinna posiadać środki pozwalające na realizację swojej działalności oraz na spłacenie zaciągniętych zobowiązań, niezależnie od dofinansowania uzyskanego z budżetu Unii Europejskiej. Obowiązki wynikające ze zobowiązania kredytowego czy umowy pożyczki nie mogą być traktowane w sposób uprzywilejowany i wyprzedzać zobowiązań wynikających z wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto podkreślić należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia, bądź zwrotu należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego i nie jest to sytuacja, która sama w sobie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.