V SA/Wa 1200/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy

Postanowieniem z dnia 7 września 2017 r., starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Z.B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, że niedopełnienie obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia oraz dokumentacji dotyczącej sytuacji materialnej skarżącego uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 8 września 2017 r. Skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na pobyt w szpitalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Zgodnie z dyspozycją art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", warunkiem przywrócenia terminu do dokonania określonej prawem czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w ciągu 7 dni od ustania przeszkody powodującej uchybienie terminu oraz równoczesne dokonanie czynności, która nie została wykonana w terminie, jak również uprawdopodobnienie braku winy strony w uchybieniu terminu. Ponadto należy przywołać negatywne skutki procesowe jakich doznała strona wskutek uchybienia. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w świetle art. 86 § 2 p.p.s.a. możliwe jest tylko w sytuacji, jeżeli powoduje ono dla strony negatywne skutki w zakresie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 11 października 2016r., sygn. akt II GZ 978/16). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, ponieważ uchybienie terminu nie powoduje żadnych negatywnych skutków w stosunku do strony w zakresie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., II FZ 126/05 (ONSA i WSA 2006, nr 1, poz. 13) wskazał, że uchybienie terminowi do przedstawienia dodatkowych informacji o stanie majątkowym, których Sąd zażądał na podstawie art. 255 p.p.s.a., nie zwalnia Sądu od obowiązku merytorycznego rozpoznania wniosku. Ponadto należy zauważyć, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepisy ustawy nie zakreślają przy tym żadnych terminów, które zawężałyby czas, w jakim skarżący może wystąpić z takim wnioskiem, ani nie zakazują występowania z takim wnioskiem wielokrotnie. Zatem brak uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym przez Sąd terminie nie wyklucza możliwości ponownego jego złożenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2009 r., II FZ 421/09, niepubl.). Z powyższego wynika, że w tego rodzaju postępowaniu wpadkowym, jakim jest postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy, uchybienie wyznaczonemu przez Sąd terminowi na przedstawienie przez stronę dodatkowych informacji i dokumentów obrazujących sytuację majątkową nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych. Mając na uwadze powyższe Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie Skarżący nie traci możliwości złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie powodują utraty uprawnień w tym zakresie. Należy bowiem zważyć, że bez względu na odmowę przyznania prawa pomocy strona ma w dalszym ciągu możliwość złożenia takiego wniosku, jak również prawo do jego rozpoznania przez Sąd. Wobec powyższego, na podstawie art. 88 w związku z art. 86 § 2 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należało odrzucić jako niedopuszczalny