IV SO/Wr 87/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. z dnia 20 listopada 2017 r. w przedmiocie ukarania grzywną postanawia: odrzucić wniosek.

Wnioskiem z dnia 20.11.2017 r. Z. R. zażądał wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 i art. 54 § 2 ppsa organowi administracji – Prezesowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wnioskodawca wyjaśnił, że pismem z dnia 25.09.2017 r. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na odmowę udostępnienia informacji niejawnej przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skargę tę Naczelny Sąd Administracyjny przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismem z dnia 13.10.2017 r. celem załatwienia. W ocenie wnioskodawcy Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zobowiązany był przekazać skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni wraz z odpowiedzią na skargę oraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy na podstawie art. 54 § 2 ppsa. Ponieważ tego nie uczynił, zaistniały podstawy do wymierzenia grzywny w maksymalnej kwocie, gdyż jest to rażące naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek należało odrzucić z uwagi na jego niedopuszczalność. Jak wynika z powołanego we wniosku art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Z kolei art. 54 § 2 ppsa stanowi o obowiązku organu przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Oczywiście przepis art. 54 § 2 ppsa dotyczy wyłącznie relacji zewnętrznych pomiędzy sądem a organem, gdyż tylko w tym przypadku istnieje potrzeba przekazania właściwemu sądowi skargi i akt administracyjnych. Przepis ten nie może natomiast znaleźć zastosowania w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wewnętrzny sądu właściwego do rozpatrzenia skargi, jak ma to miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy. W takim bowiem przypadku skarga wraz z aktami znajduje się już we właściwym sądzie. Ponieważ obowiązek z art. 54 § 2 ppsa nie znajdzie w takim przypadku zastosowania, więc nie można też tu stosować określonej w art. 55 § 1 ppsa sankcji z tytułu niewykonania obowiązku przekazania akt wraz ze skargą. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ppsa wniosek podlega odrzuceniu, jeżeli jest on niedopuszczalny. Wobec powyższego wniosek należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.