IV SO/Gl 65/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.R. (R.) w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego, w kwestii zażalenia na zarządzenie z dnia 6 lutego 2014 r. postanawia: odrzucić zażalenie;

Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek Z.R. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie wszystkich sędziów tutejszego Sądu. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis tego zarządzenia został doręczony wyżej wymienionemu w dniu 24 lutego 2014 r. Dnia 3 marca 2014 r. Z.R. złożył w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na wspomniane wyżej zarządzenie. Przywołane zażalenie z dnia 3 marca 2014 r. zostało przekazane do tutejszego Sądu przez WSA we Wrocławiu pocztą w dniu 4 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., na zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania stronie przysługuje zażalenie. Zgodnie przy tym z art. 194 § 2 w związku z art. 198 wspomnianej ustawy, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Oznacza to, że zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zarządzenie z dnia 6 lutego 2014 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów tutejszego Sądu bez rozpoznania zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 24 lutego 2014 r., a w rezultacie termin do wniesienia zażalenia na to orzeczenie upłynął odpowiednio z dniem 3 marca 2014 r. Z.R. złożył zażalenie w ostatnim dniu tego terminu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, który nie jest właściwy w przedmiotowej sprawie. Zażalenie to zostało następnie przekazane do tutejszego Sądu w dniu 4 marca 2014 r. W świetle jednoznacznego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego między innymi w wydanym w zakresie niniejszej sprawy postanowieniu z dnia 9 października 2014 r. (karty nr 80-82 akt sprawy), za datę złożenia zażalenia należało przyjąć dzień nadania tego pisma pocztą przez WSA we Wrocławiu do tutejszego Sądu. W konsekwencji przyjęto, że zażalenie zostało złożone 4 marca 2014 r., a co za tym idzie uznano je za spóźnione i z tego powodu orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy.