IV SAB/Wr 76/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2017 r. R. S. (dalej: skarżący) wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie, zostało prawomocnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2018 r. sygn.. akt I OZ122/18. W zażaleniu tym skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. W związku z powyższym wnioskiem skarżący został wezwany do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk PPF), który został załączony do wezwania, w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Wezwanie skarżący odebrał w dniu 13 czerwca 2017 r. Skarżący nie dokonał tej czynności w terminie, wskutek czego, prawomocnym zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2017 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Dodatkowo, prawomocnym zarządzeniem z dnia 17 października 2017 r., pozostawiony został bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia20 października 2017 r. o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz.1369 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Takim pismem jest, w myśl art. 230 §2 p.p.s.a., skarga. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Złożył natomiast wniosek o prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go w całości od wpisu od skargi. Jednakże, zgodnie z wyrażonym przez Sąd Najwyższy poglądem, w sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania w zakresie wniosku o prawo pomocy, bezskuteczny upływ terminu oznaczonego w zarządzeniu przewodniczącego ponownie wzywającym do uiszczenia wpisu, powoduje odrzucenie skargi, choćby strona złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od wpisu (postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/196). Pozostawienie bez rozpoznania bądź odmowne załatwienie wniosku o przyznanie prawa pomocy zobowiązuje przewodniczącego do wezwania o uiszczenie opłaty na zasadach ogólnych. Postanowienie bądź zarządzenie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy staje się prawomocne, gdy nie zostanie skutecznie zakwestionowane w prawem przewidziany sposób. Jako nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez Sąd normy prawnej, z której wynika obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.