IV SAB/Wr 259/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędziowie sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.), Protokolant Paulina Szpakowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi D. L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdzić, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz skarżącego D. L. kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem nadesłanym w dniu 25 sierpnia 2014 r. na adres poczty elektronicznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w O., D.L. (zwany dalej stroną lub skarżącym) zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w postaci jednej – dowolnie wybranej – decyzji administracyjnej jaką organ wydał w lipcu 2014 r. wraz z prośbą o jej przesłanie na swój adres domowy. W odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 27 sierpnia 2014 r. do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku poprzez dookreślenie jakiego dokumentu dotyczy oraz zaopatrzenie wniosku we własnoręczny podpis, skarżący podał, że żąda udostępnienia treści decyzji nr [...]. Wobec nieuzupełnienia wszystkich braków w wyznaczonym terminie, podanie skarżącego pozostawiono bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wskazała, że organ nie załatwił jej wniosku z dnia 25 sierpnia 2014 r., gdyż do dnia wniesienia skargi nie udzielił jej informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podkreślając, że nie zignorował wniosku skarżącego złożonego w postaci elektronicznej, ale w celu jego rozpatrzenia wezwał stronę do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych. W sytuacji, gdy skarżący jedynie częściowo zastosował się do wezwania tzn. dookreślił interesujące go rozstrzygnięcie, lecz nie złożył stosownego podpisu (własnoręcznego bądź elektronicznego) pod sformułowanym w ten sposób żądaniem. Organ zatem nie mógł udzielić stronie informacji publicznej na podstawie niepodpisanego wniosku. Pismem z 8 grudnia 2014 r. skarżący zawiadomił tutejszy Sąd, że organ – po złożeniu skargi – udzielił informacji publicznej w żądanym zakresie. Z tej też przyczyny wniósł on o umorzenie postępowania sądowego, stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, że udzielił stronie oczekiwanej odpowiedzi w dniu 31 grudnia 2014 r. przesyłając na jej adres domowy decyzję nr 97/2014 (pisma z 14 i 26 stycznia 2015 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Podkreślić należy, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi między innymi wówczas, gdy po złożeniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda w sprawie decyzję, bądź podejmie inne rozstrzygnięcie wstrzymujące bieg postępowania w sprawie, co wyłącza możliwość uwzględnienia tej skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta lub inne rozstrzygnięcie zostało podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1431/12). W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Należy zatem podkreślić, że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.) nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 przywołanej ustawy). W przypadku gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach udostępnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ władzy publicznej, zobowiązany był do udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości fakt, ze informacja publiczna została przez organ udostępniona po wniesieniu skargi na bezczynność do tutejszego Sądu. Zważyć bowiem trzeba, że zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W niniejszej zaś sprawie skarżący nadał skargę w uprawnionej placówce pocztowej w dniu 26 września 2014 r., zaś udzielenie informacji nastąpiło 13 stycznia 2015 r., a zatem po wniesieniu przedmiotowej skargi do tutejszego Sądu. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przedmiotowe postępowanie okazało się bezprzedmiotowe, gdyż w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zaszło zdarzenie, które czyni merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy zbędnym. W oparciu zatem o dyspozycję art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie należało umorzyć. Z akt sprawy wynika jednocześnie, że żądana przez stronę informacja publiczna została w całości udostępniona przez organ już po wszczęciu sporu w zakresie interpretacji właściwych przepisów prawa, zaś okres pomiędzy wniesieniem skargi a udzieleniem informacji publicznej nie był rażąco długi. Zwrócić również uwagę należy na stanowisko strony skarżącej, która stwierdziła że bezczynności jakiej dopuścił się organ w niniejszej sprawie, nie miała rażącego charakter. Zatem na podstawie art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. orzeczono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zauważyć należy, że stosownie do treści art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu. W ślad za stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, uznać należy, że działalnie autokontrolne organu podjęte już po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, ale przed jej rozstrzygnięciem, winno wywoływać w zakresie kosztów postępowania takie same skutki prawne jak czynność podjęta przez organ wprost na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tej też przyczyny orzeczono jak w punkcie III sentencji.