IV SAB/Wr 19/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 19 stycznia 2017 r. E. G. reprezentowana przez radcę prawnego B. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga, pełnomocnictwo, potwierdzenie dokonania opłaty od pełnomocnictwa oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych były kserokopiami tych pism. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, oraz złożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca została także wezwana do podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 23 lutego 2017r. Pełnomocnik mimo upływu zakreślonego terminu w powyższym piśmie nie wykonał zarządzeń. W dniu 6 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); dalej ppsa, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz złożenie pełnomocnictwa. Tym samym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać jedynie należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a zatem wniesiona skarga, nie wszczęła postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z niepodpisaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, Sąd pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, o czym orzeczono na podstawie art. 49 § 2 ppsa w pkt II postanowienia.