IV SAB/Wa 98/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: zwolnić A. C. od kosztów sądowych.

A. C. w dniu 15 lutego 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców polegająca na nierozpatrzeniu w ustawowym terminie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. orzekającej o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP. Do skargi dołączył, złożony na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku podał, że nie pracuje od 4 lat, ponieważ nie może podjąć stałej ani dorywczej pracy z powodu braku karty pobytu. Nie posiada ponadto żadnego majątku. Wskazał również, że w chwili obecnej toczą się przeciwko niemu postępowania w związku zadłużeniami w banku, na karcie kredytowej posiada zadłużenie w wysokości 10 000 zł. Podał również, że nie ponosi kosztów mieszkania, ponieważ aktualnie przebywa u koleżanki. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie Referendarza Skarżący wykazał, że powyższe przesłanki w stosunku do niego są spełnione. Jednocześnie Referendarz sądowy stwierdza, że w stosunku do Skarżącego nie zachodziła konieczność wzywania go o dodatkowe oświadczenia i dokumenty. Wnioskodawca jest bowiem inicjatorem co najmniej kilku postępowań sądowych, w których zwracał się o przyznanie prawa pomocy. Jego sytuacja finansowa i możliwości płatnicze były zatem już przedmiotem oceny Sądu. Za wiarygodne należało uznać jego oświadczenie o zadłużeniu w banku, bowiem twierdzenia te zostały udokumentowane w sprawach IV SA/Wa 1218/17 i IV SA/Wa 1219/17, w których postanowieniami z dnia 4 sierpnia 2017 r. referendarz sądowych przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniach tych postanowień podano m. in., że: "na rachunku karty kredytowej, na koniec okresu ujętego w nadesłanych wyciągach (od 26 marca do 25 czerwca 2017 r.), zadłużenie wyniosło 9.480,00 zł przy przyznanym limicie kredytowym 9.223,48 zł. W dniu 19 czerwca 2017 r. dokonano potrącenia kwoty 4,20 zł tytułem kosztów upomnienia i windykacji. Odsetki naliczone za okres od 25 maja do 25 czerwca 2017 r. wyniosły 62,67 zł.". Zauważyć ponadto należy, że Wnioskodawca jest osobą niepracującą (z powód braku karty pobytu) nie osiąga również żadnego z innych źródeł. Korzysta z uprzejmości koleżanki i zamieszkuje u niej (stosowne oświadczenie w aktach sprawy). Skarżący jak oświadczył, nie posiada żadnego majątku ani wartościowych rzeczy. Powyższe oświadczenie zostało złożone pod groźbą odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń (pkt 13 wniosku). Stwierdzić zatem należy, że zostały spełnione ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa należało orzec jak w postanowieniu.