IV SAB/Wa 85/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Burmistrza W. na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

T. G., pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. złożył skargę na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną na terenie działek ew. nr [...] i [...] obr. [...] w W. Pismem z dnia 12 maja 2014 r. Burmistrz W. poinformował Sąd, że decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] ([...]) rozpoznał wniosek skarżącego i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z pisma Burmistrza W. z dnia 12 maja 2014 r. oraz nadesłanego łącznie z tym pismem oryginału jego decyzji Nr [...] ([...] z dnia [...] maja 2014 r. Burmistrz W. rozpoznał wniosek skarżącego i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną na terenie działek ew. nr [...] i [...] obr. [...] w W. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 14 maja 2014 r. o czym świadczy poświadczona za zgodność z oryginałem kopia zwrotnego potwierdzenia jej odbioru nadesłana do Sądu przy piśmie Burmistrza W. z dnia [...] czerwca 2014 r. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem o bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem wniosek skarżącego o ustalenie warunków zabudowy w dniu 8 maja 2014 r. został rozpoznany. Stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania sądowego przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 powyższej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.