IV SAB/Wa 7/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z dnia 28 listopada 2016 r. K. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia [...] stycznia 1977 r. o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość. W dniu 26 stycznia 2017 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 23 stycznia 2017 r., zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a., zatem skarżący cofnął skargę skutecznie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.