IV SAB/Wa 304/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie ze skargi A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 587/14 oddalającym skargę A. G. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za zajęcie nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 j.t.) – dalej p.p.s.a. odrzucił skargę A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 587/14 oddalającym skargę A. G. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za zajęcie nieruchomości. Pismem z dnia 27 grudnia 2017 roku (k. 17) skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zasadniczy problem w rozpatrywanej sprawie dotyczy dopuszczalności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 587/14 oddalającym skargę A. G. na bezczynność Starosty Powiatu [...] z uwagi na jej niedopuszczalność. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób odmienny zostały ukształtowane środki zaskarżania orzeczeń wydanych przez sąd pierwszej instancji, którymi są skarga kasacyjna i zażalenie. Przepis art. 173 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Bezspornie postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania z powodu jej niedopuszczalności przysługuje skarga kasacyjna. Analiza pisma procesowego skarżącej z dnia 27 grudnia 2017 roku prowadzi do wniosku, że jest to zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Pismo zostało zatytułowane "zażalenie". W orzecznictwie przyjmuje się, że wniesienie zażalenia zamiast skargi kasacyjnej, powoduje, że zażalenie takie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2010r. sygn. akt II GZ 17/10, LEX nr 591960, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2013r. sygn. akt I OZ 693/13, LEX nr 1423238). Skarżąca została pouczona o przysługujących jej środkach odwoławczych przy doręczeniu postanowienia z dnia 11 grudnia 2017 r. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 276 p.p.s.a Sąd orzekł, jak w sentencji