IV SAB/Wa 30/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 30/17 odrzucającego zażalenie na postanowienie z dnia 30 marca 2017 r. odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego reprezentowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 30/17.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 30/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego wniesione na postanowienie z dnia 30 marca 2017 r. odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego reprezentowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. W piśmie z 31 maja 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sporządzoną przez siebie osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu z dnia 17 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w przypadkach nieuregulowanych przepisami działu VIIa tej ustawy, do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jest art. 175 § 1 p.p.s.a., co prowadzi do wniosku, że pismo to powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl tego przepisu, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym wymienionym w nich podmiotom. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia powyższego wymogu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem została sporządzona i podpisana przez skarżącego osobiście, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem przez stronę osobiście, z pominięciem obowiązku jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika, jest brakiem nieusuwalnym, co oznacza, że tak sporządzona skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem podlega odrzuceniu bez uprzedniego wzywania do usunięcia stwierdzonych braków formalnych pisma w ww. zakresie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt II FZ 259/07, z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1082/13, z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 1005/14, z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt I OZ 975/17; publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) Reasumując, skarga została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 powołanej ustawy i z tego względu podlega odrzuceniu na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.