IV SAB/Wa 217/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi H. N. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę

H. N. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...], działającego jako organ I instancji rozpoznającego wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) oraz bezczynność organów w przypadkach określonych m.in. w pkt 1 (pkt 8), tj. bezczynność w wydaniu decyzji administracyjnej. Przechodząc do badania dopuszczalności skargi pod względem trybu i terminu jej wniesienia Sąd zauważa, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie, wobec zarzutu bezczynności Wojewody w prowadzeniu postępowania, skarżącemu przysługiwały środki przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. tj. zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazane środki prawne, tj. zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, stanowią środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., a więc dopiero po ich wyczerpaniu skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa i zamiast tego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec powyższego nie można uznać, że wyczerpał on środki odwoławcze w postępowaniu, w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji.