IV SAB/Wa 186/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać radcy prawnemu J. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote, 80/100) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r. przyznał w niniejszej sprawie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w piśmie z dnia 15 listopada 2016 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w sobie radcy prawnego J. C. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenie za postępowanie przed sądem II. instancji (na skutek jego skargi kasacyjnej uchylił postanowienie Sądu I. instancji o odrzuceniu skargi). W piśmie z dnia 29 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił wniesioną w sprawie skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dniu 13 czerwca 2017 r. wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, którym uwzględniono wniesioną skargę. Od tego wyroku skargę kasacyjną wniósł organ. W piśmie z dnia 15 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącej sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 1 marca 2018 r., sygn. II OSK 3230/17, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I. instancji do ponownego rozpoznania. W piśmie z dnia 26 stycznia 2018 r., oraz w piśmie z dnia 23 kwietnia wyznaczony pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Rozpoznając powyższe wnioski Referendarz sądowy miał na względzie, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) W § 22 tego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wskazano, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia (czyli przed dniem 2 listopada 2016 r.) należy stosować przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Pierwotnie wniesiona skarga została postanowieniem z dnia 16 września 2016 r. odrzucona. W tym dniu zostało zakończone postępowanie "w danej instancji". Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r. uchylił postanowienie WSA w Warszawie o odrzuceniu skargi. Wobec tego z tym dniem ponownie zostało wszczęte postępowanie przed sądem I. instancji. Zarówno wyrok wydany przez ten Sąd jak i skarga kasacyjna od niego zostały wniesione gdy obowiązywało już powyższe rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. Wobec tego wynagrodzenie pełnomocnika za pomoc prawną udzieloną przez Sądem należy przyznać na podstawie tego rozporządzenia. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik udzielił Skarżącej pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem I. instancji, zakończonym wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017 r. uwzględniającym skargę. Jak wynika bowiem z akt sprawy w dniu 29 maja 2017 r. sporządził pismo procesowe, w którym wskazywał na zasadność skargi. Należało zatem przyznać mu wynagrodzenie w kwocie 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata uległa podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Na uwzględnienie zasługuje również wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną. W uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 P.p.s.a., jest pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 P.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Zatem swym charakterem odpowiedź na skargę kasacyjną najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.. W związku z tym przyjąć należy, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna), jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., I OZ 710/13). Wyznaczony pełnomocnik sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie 14 od otrzymania odpisu skargi kasacyjne, podał również argumenty wskazujące na prawidłowość zaskarżonego wyroku Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z uwagi na to, że wyznaczony radca prawny prowadził sprawę w I. instancji, za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną należało przyznać wynagrodzenie w kwocie 120 zł (50% kwoty 240 zł). Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata uległa podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Reasumując, w niniejszej sprawie należało przyznać wynagrodzenie: za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - w kwocie 240 zł, oraz w postępowaniu przed sądem drugiej instancji za sporządzenie i odpowiedzi na skargę kasacyjną w kwocie 120 zł czyli łącznie 360 zł oraz podwyższyć tę kwotę o kwotę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.