IV SAB/Wa 177/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej w przedmiocie wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej złożył L. M. Skarżący podniósł, że organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie wszczęcia postępowania o zwrot samochodu osobowego, którego dokumenty zostały skonfiskowane przez [...] Regionalną Izbę Celną [...] w związku z naruszeniem zasad tymczasowego wwozu. Pojazd, dowód rejestracyjny i kluczyk zapłonu powinien zostać zwrócony posiadaczowi na podstawie postanowienia Sądu rejonu [...] w G., [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Jednakże w odpowiedzi na skargę organ podniósł, że wiążąca Rzeczypospolitą Polskę umowa międzynarodowa z [...] dotyczy działań prawnych w zakresie prawa międzynarodowego publicznego, nie obejmuje zaś stosunków prywatnoprawnych, z tego względu strona polska nie ma możliwości podjąć jakichkolwiek działań co do odzyskania pojazdu i dokumentów pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Żadne przepisy prawa nie przewidują możliwości władczej ingerencji w stosunki prywatnoprawne państwa obcego z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, o taką bowiem ingerencję zwracał się skarżący do organu. Nie istnieje również żadna umowa międzynarodowa pomiędzy Rzeczypospolitą Polską i [...], w myśl której organy administracji publicznej mogłyby podjąć jakiegokolwiek działania w związku ze skonfiskowaniem pojazdu przez [...] Regionalną Izbę Celną [...]. Sądy administracyjne powołane są, zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a. do kontroli działalności administracji publicznej. Jeżeli zatem żaden przepis prawa nie przewiduje obowiązku Komendanta Głównego Straży Granicznej do podjęcia czynności, to skarżący nie ma prawnej możliwości domagać się działania polegającego na ochronie jego interesów prywatnoprawnych w stosunkach z państwem obcym. Brak jest przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego. W świetle art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. przyjąć należy, że tak sformułowana skarga na bezczynność organu w przedmiocie wszczęcia postępowania jest niedopuszczalna, nie należy bowiem do kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji.