IV SAB/Wa 152/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpatrzeniu odwołania Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] października 2016r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 13 stycznia 2020 r. Towarzystwo [...] z siedzibą w [...] (dalej jako: stowarzyszenie, skarżący), działające przez [...], podpisującego się jako Przedstawiciel Towarzystwa [...], wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpatrzeniu odwołania Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (RZGW) od decyzji Zarządu Dzielnicy [...], z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. Wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi sprawy organ nadesłał pismo skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Z uwagi na brak fiskalny skargi oraz braki formalne w zakresie wykazania uprawnienia do działania w imieniu skarżącego stowarzyszenia, Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych (k.13) oraz do nadesłania listy wszystkich członków Towarzystwa ze wskazaniem ich imienia, nazwiska, adresu oraz dokumentu potwierdzającego, że wymienione osoby są członkami stowarzyszenia (k. 19), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja Sądu zawierająca powyższe wezwania została doręczona Stowarzyszeniu w dniu 14 marca 2020 r.(k.21), termin do wykonania wezwania upływał w dniu 1 czerwca 2020 r. Termin ten upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wezwanie z 17 lutego 2020 r zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 marca 202 r., był on obowiązany uzupełnić braki formalne skargi w wyznaczonym 7 dniowym terminie. W związku z wstrzymaniem biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 15zzs Ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, Dz.U.2020 poz. 374 ze zm.) i rozpoczęciem biegu tych terminów w dniu 24 maja 2020 r. (art. 68 ust.6 w zw. z art. 76 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, Dz.U.2020 poz.875), termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 1 czerwca 2020 r. Ponieważ w tym terminie nie zostały nadesłane wymagane dokumenty i nie został uiszczony wpis od skargi, Sąd uznał, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi. Odnosząc się natomiast do wniosku o cofnięcie skargi, należy zauważyć, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowo-administracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (zob. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2016). Taka sytuacja niewątpliwie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.